“ใช่ ข้าเองก็จำได้…คนผู้นั้นเรียกว่าฟงชิงหยาง และเป็นครึ่งก้าวเซียนอมตะเพียงคนเดียวจากระนาบเซียนที่ได้เข้ามาในแดนลับต่างสวรรค์ อย่างไรก็ตามก่อนได้รับสืบทอดมรดกของต้าหลัวจินเซียน พลังฝีมือของมันก็เพียงเทียบได้กับเซียนอมตะเสเพล 6 ทัณฑ์เท่านั้น และว่ากันว่าพลังฝีมือระดับนี้เป็นได้หลังจากที่ได้รับกระบี่เซียนอมตะมาครอง”
เซียนอมตะเสเพล 6 ทัณฑ์อีกคน กล่าวเสริม
“ต้วนหลิงเทียนคนนี้…คงมิได้รับสืบทอดมรดกของต้าหลัวจินเซียนไปแล้วหรอกนะ?”
เซียนอมตะเสเพล 6 ทัณฑ์คนหนึ่งอดไม่ได้ที่จะกล่าวคาดเดาออกมา
และทันทีที่มันกล่าวจบคำ ผู้คนโดยรอบก็เงียบไปทันที
ใช่!
หรือชายหนุ่มชุดม่วงเบื้องหน้า ที่แท้จะได้รับสืบทอดมรดกของต้าหลัวจินเซียนมาแล้ว?
“ไปกันเถอะ…”
ในขณะที่เหล่าเซียนอมตะเสเพล 6 ทัณฑ์และ 7ทัณฑ์มองไปยังต้วนหลิงเทียนด้วยสายตาหวาดกลัว ต้วนหลิงเทียนก็หันไปกลาวชวนจางยี่กับหานเฉวี่ยไน่ด้วยน้ำเสียงเรียบๆ
หลังจากนั้นต้วนหลิงเทียนก็เหินร่างนำพาจางยี่กับหานเฉวี่ยไน่จากไปอย่างไม่รีบไม่ร้อน หากทว่าคราวนี้เหล่าเซียนอมตะเสเพลทั้งหลายไม่มีใครคิดจะตามไปอีก
กระทั่งพอเห็นว่าต้วนหลิงเทียนเหินร่างพาทุกคนจากไปโดยที่ไม่เอาความอะไรกับพวกมันๆก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก
แม้ในบรรดาเซียนอมตะเสเพล 7 ทัณฑ์จะมีบางคนที่ส่งเสียงไปชักชวนคนอื่นให้ไปลองกลุ้มรุมต้วนหลิงเทียนดู เพราะอย่างไร 2 หมัดก็ยากต้านทาน 4 ฝ่ามือ…
