ขณะกล่าวถามเรื่องนี้สองตากลมใสของหานเฉวี่ยไน่ก็ฉายความกังวลออกมาไม่น้อย “แต่ไม่รู้พวกเซียนอมตะเสเพลจะยังเฝ้ารอพวกเรากันอยู่รึเปล่า…หากพระราชวังใต้ดินหลังนี้มีทางออกอื่นก็คงดี…”
พอคิดว่าอาจมีเหล่าเซียนอมตะเสเพลดักรออยู่ หานเฉวี่ยไน่ก็อดไม่ได้ที่จะหวาดกลัว
ในตอนที่พี่ใหญ่หลิงเทียนของนางพึ่งเริ่มปิดด่านบ่มเพาะไม่ทันไร นางกับจางยี่ก็ลองไปตระเวนหาทางออกทั่วทุกซอกทุกมุมของพระราชวังใต้ดินหลังนี้แล้ว…หากแต่ก็ไม่พบทางออกอื่นใด
สุดท้ายพวกนางก็ทำได้แค่ยอมรับความจริง
พระราชวังใต้ดินอันเป็นสมบัติสถานระดับสวรรค์ที่เซียนกระบี่บงกชฟ้าหลี่ไป๋เหลือทิ้งไว้หลังนี้ มีหนทางเข้าออกแค่เพียงทางเดียวเท่านั้น…และนั่นคือทางที่พวกนางเข้ามา!
นอกจากนั้นก่อนหน้าพวกนางก็ได้รับรู้จากเหล่าผู้ที่ไม่ใช่ครึ่งก้าวเซียนอมตะที่เข้ามา
ว่าด้านนอกพระราชวังใต้ดินเต็มไปด้วยเหล่าเซียนอมตะเสเพลคอยท่าอยู่!
“รอให้จางยี่ออกจากการปิดด่านก่อน แล้วพวกเราจะออกไปทันที”
ได้ยินคำถามด้วยความกังวลของหานเฉวี่ยไน่ ต้วนหลิงเทียนเพียงตอบกลับด้วยรอยยิ้มบางๆ ทีท่าไม่ได้ยินดียินร้ายหรือสนใจอะไรเหล่าเซียนอมตะเสเพลที่ดักรออยู่ด้านนอกเลย
“พี่ใหญ่หลิงเทียน…ปิดด่านคราวนี้ท่านได้ผลเลิศล้ำหรือไม่?”
เมื่อเห็นว่าต้วนหลิงเทียนยังคงแลดูสงบใจเย็นได้แม้จะในเวลาแบบนี้ หานเฉวี่ยไน่อดไม่ได้ที่จะฉุกคิดอะไรบางอย่างจึงกล่าวถามออกมาทันที
“ก็ไม่เลวเลยทีเดียว”
