และในขณะที่ชายชราชุดเทาพบว่าเค่อเอ๋อพุ่งแซงไปดักหน้าด้วยความเร็วที่เหนือล้ำสุดที่มันจะเทียบได้ ลำคอของมันก็ขยับเล็กน้อย คล้ายกำลังจะเปล่งสำเนียงยอมแพ้และคิดส่งมอบยอดสมบัติสวรรค์ในมือให้อีกฝ่ายแต่โดยดี
ทว่าวาจาใดที่คิดกล่าวชายชราชุดเทาไม่ทันได้เอื้อนเอ่ยเค่อเอ๋อก็ลงมือออกมาแล้ว!
เพียงเห็นว่าทั่วร่างบางปรากฏแสงสว่างสีขาวปะทุออกมาลุกท่วมดั่งเพลิงขาว
ปงงงง!!
และทันใดนั้นเพลิงขาวดังกล่าวก็ถามโถมมาปานอสูรร้าย อ้าปากกระหายเลือดกลืนร่างชายชราชุดเทาหายไปในหนึ่งคำ!
เปรียะ! เปรียะ! เปรียะ!
เพลิงขาวโถมทะยานผ่านพ้นไปที่ใด ความว่างเปล่าเสมือนถูกสะกดให้หยุดนิ่ง…
ขณะเดียวกันร่างชายชราชุดเทาก็อันตรธานหายไปอย่างไร้ร่องรอย
สิ่งเดียวที่คงเหลือกลางอากาศคือดาบที่โค้งราวเสี้ยวจันทร์เล่มหนึ่ง…
และดาวเสี้ยวจันทร์ที่ว่าก็เริ่มร่วงตกลงจากกลางหาวตามแรงโน้มถ่วง ทว่ามันร่วงลงไปจากจุดเดิมได้ไม่ทันไร พลันปรากฏมือบอบบางแลขาวกระจ่างหนึ่งคว้ามันเอาไว้อย่างไม่รีบไม่ร้อน
ผู้ที่คว้าดาบเสี้ยวจันทร์ย่อมเป็นเค่อเอ๋อเอง
จากตอนที่เค่อเอ๋อพุ่งร่างด้วยความเร็วสูงจนคนคล้ายอันตรธานหายไปในความว่างเปล่าเข้าใส่ชายชรา จวบจนคว้าดาบเสี้ยวจันทร์เอาไว้ มันอุบัติขึ้นในเวลาชั่วพริบตาดุจละอองไฟวาบดับเท่านั้น…
ร่างชายชราในสายตาของทุกคน ยังเป็นภาพติดตาพร่าเลือนยืนอยู่ที่เดิมไม่ทันได้สลายหายไปดีด้วยซ้ำ…
“อะ…อะไร ตะ..ตายแล้ว?!”
