เมื่อหมอกควันรูปดอกเห็ดสลายหายไป ร่างหัวขโมยดังกล่าวก็สาบสูญไปไม่เหลือร่องรอย…
ทันใดนั้นก่านหรูเยี่ยนก็หนาวสะท้านจับใจ
ด้วยนางรู้ดีว่าหัวโขมยดังกล่าวถูกฆ่าจนไม่เหลือซาก!
‘โชคดี…ที่ไม่เป็นข้า’
‘ดีนะที่เจ้านั่นมันลงมือก่อน…ไม่งั้นคงเป็นข้าที่ตาย’
….
หลายคนที่บังเกิดความคิดลอบขโมยยอดสมบัติสวรรค์อดไม่ได้ที่จะเสียวสันหลังเมื่อได้เห็นว่าผู้คิดขโมยตกตายอย่างไร ขณะเดียวกันอดไม่ได้ที่จะรู้สึกโชคดีที่ไม่ได้ลงมือก่อน
ปง! ปง! ปง! ปง!
หลังจากที่หยุดมือไปจัดการหัวโขมยครู่หนึ่ง ไม่นานเซียนอมตะเสเพล 5 ทัณฑ์ทั้ง 2 ก็เริ่มสู้กันอย่างดุเดือดต่อ ทว่าคราวนี้ไม่มีผู้ใดบังเกิดขวัญกล้าคิดขโมยยอดสมบัติสวรรค์สืบไป…
‘หากรู้ผลแพ้ชนะแล้ว อย่างไรเซียนอมตะเสเพล 5 ทัณฑ์ทั้ง 2 นั่นก็สมควรบาดเจ็บไม่น้อย เซียนอมตะเสเพลคนอื่นน่าจะฉวยโอกาสลงมือแน่’
ก่านหรูเยี่ยนลอบกล่าวในใจ
นางไม่ได้มองโลกในแง่ดีว่าเซียนอมตะเสเพลที่มุงล้อมอยู่ จะคิดชมดูเรื่องราวอย่างเดียวไม่คิดลงมือ
เพราะเมื่อไหร่ที่ผลการต่อสู้จบลง และเซียนอมตะเสเพล 5 ทัณฑ์ที่ชนะบาดเจ็บมากเกินไป ต้องมีใครคิดลงมือแน่ ที่ทั้งหมดนิ่งไว้ไม่ลงมือตอนนี้ ด้วยเพราะกลัวเซียนอมตะเสเพล 5 ทัณฑ์ทั้งสองหยุดสู้กันแล้วหันมาเข่นฆ่าคนนอกก่อน…เช่นนั้นพวกมันก็หมดสิทธิ์ในยอดสมบัติสวรรค์จริงๆแล้ว