ชายชราพยักหน้ารับเบาๆ
“เช่นนั้น…เจ้ามีไข่มุกวิญญาณของมันอยู่ในมือหรือไม่?”
เซียนอมตะเสเพลบางคนกล่าวถามออกมา
“ไม่ใช่แค่ไข่มุกวิญญาณ…แต่ในมือข้ายังมียันต์เต๋าสะท้อนลักษณ์ที่เป็นต้นขั้วยันต์เต๋าที่มันมีเช่นกัน”
ชายชราโค้งคิ้วกล่าวออก
ทันใดนั้นสองตาของเหล่าเซียนอมตะเสเพลโดยรอบก็ลุกวาวสว่างขึ้นมาทันที
เพราะพวกมันทั้งหมดรู้ดีว่านี่หมายความว่าอะไร!
มันหมายความว่า…
หากเกิดเรื่องราวอันใดขึ้นกับเหอร่วนผู้นั้น ชายชราเบื้องหน้าย่อมรับทราบได้ทันที กระทั่งยังสามารถเห็นฉากสุดท้ายก่อนที่เหอร่วนนั่นจะตายตก!
วูบ!
ไม่ทราบตั้งแต่ตอนไหน หากแต่ตอนนี้ชายชราได้ยกมือข้างหนึ่งขึ้นมาแบออก และกลางฝ่ามือก็มีไข่มุกวิญญาณเม็ดหนึ่งวางอยู่
เป็นไข่มุกวิญญาณของเหอร่วนที่พึ่งเข้าไปในพระราชวังใต้ดิน!
ทันใดนั้นสองตาของเหล่าเซียนอมตะเสเพลโดยรอบก็หันไปจับจ้องไข่มุกวิญญาณที่ว่าทันที
เปรี๊ยะ!
ทว่าหลังจากผ่านไปไม่ถึง 10 ลมหายใจดี ไข่มุกวิญญาณบนมือชายชราที่พึ่งหยิบออกมาได้ไม่ทันก็แตกออกเป็นเสี่ยง!
“อะไร!? มันตายแล้วเรอะ?!”
“นี่…มันที่แท้โดนอะไรตายกันแน่!? ข้ารู้สึกว่ายังพึ่งผ่านไปแค่ไม่ถึง 20 ลมหายใจเลยมิใช่หรือไรหลังจากที่มันเข้าไป!?”
“ที่แท้ในสมบัติสถานระดับสวรรค์แห่งนี้มีเภทภัยอันใดกันแน่ ไฉนมันถึงตายตกไวนัก!!”
……
