ได้ยินเสียงแผ่วเบาหนึ่งดังขึ้นข้างหูจางยี่อดไม่ได้ที่จะสะดุ้ง หากแต่ไม่นานก็ตระหนักได้ว่ามีมือหนึ่งมาจับไหล่มันเอาไว้
จากนั้นร่างข้างๆ ก็ก้าวออกมาด้านหน้าเพื่อปกป้องมัน
“จะใช่หรือ?”
ที่ออกหน้าให้จางยี่ไม่ใช่ใครที่ไหน เป็นต้วนหลิงเทียนเอง
“แต่ทำไมข้ากลับรู้สึกว่าวันนี้ปีหน้าจะเป็นวันตายของจางอวิ๋นเฟยเจ้าแทนล่ะ?”
ต้วนหลิงเทียนที่ก้าวออกมาบังจางยี่ไว้ มองกล่าวกับจางอวิ๋นเฟยด้วยท่าทีสงบกล่าวออกเสียงเบา
อย่างไรก็ตามแม้วาจากับสีหน้าจะแลดูสงบใจเย็น หากแต่ลึกลงไปในแววตาต้วนหลิงเทียนกลับเผยจิตฆ่าฟันอันเยียบเย็นหนึ่ง!
จางยี่เป็นสหายที่เขายอมรับจากใจ
ทว่าตอนนี้มีคนกลับบอกว่าจะฆ่าเพื่อนเขาต่อหน้า!
เพื่อนของเขาต้วนหลิงเทียน จะปล่อยให้ถูกผู้อื่นฆ่าต่อหน้าได้อย่างไร?
วูบ!
เมื่อต้วนหลิงเทียนออกหน้าให้จางยี่ ในที่สุดสายตาของจางอวิ๋นเฟยก็ละออกจากจางยี่มาสนใจเขาแทน
“ไอ้หนู เป็นเจ้าวอนหาที่ตายเอง!”
และแทบจะทันทีที่หันมองไปยังต้วนหลิงเทียน สายตาจางอวิ๋นเฟยก็ฉายแววอำมหิตมากล้นไปด้วยเจตนาฆ่าฟันอันเยียบเย็น
พลังเซียนต้นกำเนิดทั้งพลังเซียนอมตะต้นกำเนิดเริ่มลุกโชนขึ้นท่วมร่างมันอีกครา มองไปคล้ายร่างจางอวิ๋นเฟยกำลังลุกเป็นไฟก็ไม่ปาน!
“ไปลงนรกเสีย!”
จางอวิ๋นเฟยคร้านกล่าววาจาเหลวไหลอะไรกับต้วนหลิงเทียนให้มากความ มันตะโกนออกทั้งจี้กระบี่สายฟ้าในมือมาทางต้วนหลิงเทียนทันที!
