‘หากจำไม่ผิด..หลังผ่านด่านที่ 6 พวกเราจะได้รับเวทย์พลังสินะ…’
ต้วนหลิงเทียนคิดขึ้นขณะผ่านบททดสอบด่านที่ 6 และไม่นานฉากเรื่อราวเบื้องหน้าก็เปลี่ยนไปอีกครั้ง
เดิมทีสภาพแวดล้อมตอนนนี้มันเป็นทะเลทรายอันแห้งแล้ง
ทว่าตอนนี้ทะเลทรายที่ว่าพลันหายไป มันถูกแทนที่ด้วยป่าไผ่ และในป่าไผ่แห่งนี้ก็มีแผ่นศิลาขนาดใหญ่ตั้งอยู่
มองไปตัวแผ่นศิลามีผิวละเอียดเรียบปานกระจก ไม่มีจุดสังเกตอะไรเป็นพิเศษ
ทว่าแผ่นศิลาที่ไม่มีอะไรเป็นพิเศษที่ว่า กลับดึงดูดความสนใจของต้วนหลิงเทียนกับพวกอย่างมาก
นั่นเพราะในป่าไผ่แห่งนี้ มีเพียงแผ่นศิลาเบื้องหน้าเท่านั้นที่ดูไม่ธรรมดา!
ส่วนที่เหลือก็เป็นแค่ทัศนียภาพทั่วไป ไม่มีอะไรดึงดูดสายตา
“ขอแสดงความยินดีที่ผ่านด่านทดสอบที่ 6 ของข้ามาได้…”
และในขณะที่ความสนใจของต้วนหลิงเทียนกับพวกตกไปอยู่บนแผ่นศิลาดังกล่าว เสียงของเซียนกระบี่บงกชฟ้าหลี่ไป๋พลันดังขึ้นเข้าหูต้วนหลิงเทียนกับพวกให้ได้ยินกันชัดเจนอีกครั้ง
“แผ่นศิลาที่พวกเจ้ากำลังเห็นอยู่ตรงหน้า มีเวทย์พลังที่ข้าทิ้งไว้อยู่…เวทย์พลังนี้ข้าได้รับมันมาโดยบังเอิญขณะท่องไปในแดนสวรรค์ เดิมทีมันก็ไม่มีชื่อเรียกอะไรหากแต่หลังข้าแตกฉานมันแล้วจึงเรียกมันว่า 13 กระบี่บงกชฟ้า”
