ภายใต้สถานการณ์ดังกล่าว นางย่อมไม่ได้รับผลกระทบจากการขึ้นสู่ระนาบเทววโลกเป็นธรรมดา
และทั้งหมดนี้แน่นอนว่าเป็นอะไรที่อยู่เหนือความเข้าใจของเสี่ยวจิน เสี่ยวเฮย และเสี่ยวไป๋อย่างสิ้นเชิง…
“พวกเรากลับไปหารือกับผู้เฒ่าพยากรณ์ที่ฐานกันก่อนเถอะ”
หลังกลับมาถึงภูมิภาคเบื้องบนแล้ว เสี่ยวจิน เสี่ยวเฮย และเสี่ยวไป๋ก็ตัดสินใจมุ่งหน้าขึ้นสู่แดนเหนือทันที
ระหว่างทางทั้ง 3 ก็ได้พบพานเหล่าปีศาจมากมาย
อย่างไรก็ตามปีศาจเหล่านี้ไม่มีตัวใดที่มีพลังเหนือกว่าเซียนสวรรค์ 7 เปลี่ยนเลย…
ต่อหน้าพวกเสี่ยวจินทั้ง 3 ปีศาจเหล่านี้จึงไม่ต่างใดจากสุนัขป่วยออดๆแอดๆเป็นธรรมชาติ
ยิ่งไปกว่านั้นไม่ว่าใครคนใดคนหนึ่งในบรรดาทั้ง 3 อาศัยแค่แผ่แรงกดดันพลังออกไปก็เข่นฆ่าพวกมันได้ง่ายดาย
ในขณะที่เสี่ยวจิน เสี่ยวเฮยและเสี่ยวไป๋กำลังมุ่งหน้าขึ้นเหนือ หมายเดินทางไปยังฐานที่มั่นชั่วคราวของ 7 ทวาราเที่ยงแท้ที่ตั้งอยู่บนยอดเขาไร้นามที่ไม่มีผู้ใดล่วงรู้นั้นเอง
ทางภาคเหนือ บริเวณหุบเขาน้ำแข็งที่ปกคลุมไปด้วยม่านหมอกขาวตลอดทั้งปี กลับมีแขกไม่ได้รับเชิญผู้หนึ่งมาเยือนอย่างไม่คาดฝัน
ครืน!
แขกไม่ได้รับเชิญผู้นี้ แรกปรากฏตัวแม้จะเป็นความเคลื่อนไหวแผ่วเบาเพียงใด แต่ก็ทำให้ผู้คนในหุบเขาน้ำแข็งตื่นตัวทันที…
“ผู้ใด?”
