ดังนั้นพวกนางจึงจดจำกระบี่ไร้ลักษณ์ในมือซูหลี่ได้ทันทีหลังจากที่เห็นอีกฝ่ายใช้
และกระทั่งครึ่งก้าวเซียนอมตะที่ประสบความสำเร็จใจการข้ามผ่านหายนะทัณฑ์สวรรค์ ยังไม่อาจทำลายยอดศาสตราเซียนได้ นับประสาอะไรกับการทำให้กระบี่ไร้ลักษณ์หักเป็นสองท่อนราวแท่งขนมปังเพียงแค่สัมผัสถูกแบบนั้น!!
และพลังอาคมอันน่าสะพรึงกลัวนั่น ก็เป็นแค่พลังจากอาคมบริเวณปากทางเท่านั้น
ยิ่งมาพลังของอาคมยิ่งรุนแรงมากขึ้นเรื่อยๆ!
ด้วยเหตุนี้ต่อให้จะเป็นซูหลี่ในสภาพมีสติก็ดี หรือซูหลี่ตอนที่ถูกมารครอบงำจิตใจก็ดี ต่างเดินตามหลังเสี่ยวจินต้อยๆอย่างเรียบๆร้อยๆไม่กล้าแตกแถว! และในที่สุดทั้งหมดก็เดินทางมาถึง บ่อโลหิตสืบทอด!
‘ด้วยพลังที่เสี่ยวเฮยกับเสี่ยวจินเผยออกยามนี้…เกรงว่ากระทั่งครึ่งก้าวเซียนอมตะที่ผ่านหายนะสู่สวรรค์มานาน ก็ไม่มีทางเทียบได้…พลังของทั้งคู่ข้ามผ่านขอบเขตครึ่งก้าวเซียนอมตะไปแล้วอย่างเห็นได้ชัด!’
เมื่อเห็นเสี่ยวเฮยกับเสี่ยวจินที่กำลังจะปะทะกัน ใจของเสี่ยวไป๋ก็อดไม่ได้ที่จะเต้นรัวขึ้นมา
‘บ่อโลหิตสืบทอดช่างน่ากลัวเหลือเกิน…ตัวตนที่อ้างตัวว่าเป็นบรรพบุรุษของหนูกลืนสวรรค์ที่แท้เป็นผู้ใดกันแน่!?’
‘ไฉนบ่อโลหิตสืบทอดที่เหลือทิ้งไว้แบบนี้…สามารถยกระดับสายเลือดของพวกเรา ทั้งมอบพลังอันมหาศาลให้พวกเราได้ถึงขนาดนี้?’
