หลังจากนั้นทั้งคู่ก็หันมามองถามเสี่ยวไป๋อย่างร้อนใจ
“ข้าหาพี่ซูหลี่ไม่เจอ…ไม่ว่าจะด้านนอกหรือด้านในบ่อโลหิตสืบทอดก็มิเจอเลย!”
เมื่อถูกมองถาม เสี่ยวไป๋ก็เร่งตอบกลับไปอย่างร้อนใจ “พี่ซูหลี่…จะเป็นไรหรือไม่?”
“คงไม่หรอก”
ครู่ต่อมา เป็นเสี่ยวเฮยที่ฟื้นสติกลับมาก่อน กล่าวออกเสียงขรึม “บ่อโลหิตสืบทอดไม่ใช่แค่ยกระดับพลังฝึกปรือให้พวกเราอย่างรวดเร็วเท่านั้น…ด้านพี่ซูหลี่เองก็ต้องประสบความก้าวหน้าครั้งใหญ่เช่นกัน”
“ยิ่งไปกว่านั้น ด้วยรากฐานของพี่ซูหลี่แต่เดิมก็แข็งแกร่งกว่าพวกเราเป็นทุน หลังได้รับการชำระส่งเสริม เกรงว่าตอนนี้น่าจะเหนือกว่าพวกเราด้วยซ้ำ!”
กล่าวถึงจุดนี้ สองตาของเสี่ยวเฮยก็กระพริบวูบหนึ่ง พูดต่อว่า “บางที…พี่ซูหลี่อาจจะใช้วิถีลับ ที่บรรพชนทิ้งไว้ให้แล้วรึเปล่า? เลยถูกพลังจากระนาบเทวโลกชักนำให้ขึ้นไปยังระนาบเทวโลกแล้ว?”
เสี่ยวเฮยเอ่ยข้อสันนิษฐานออกมา
“อาจเป็นได้”
เสี่ยวจินกับเสี่ยวไป๋ก็พยักหน้าเห็นด้วย ความกังวลบนใบหน้าเริ่มอ่อนจางลง
“แต่…พี่ซูหลี่ไปได้ ทว่าพวกเรามิอาจไป!”
