เสียงเจาะทะลวงดังขึ้นสำเนียงแผ่ว เป็นหว่างคิ้วของเผยกุ่นซานไม่ทราบถูกเจาะทะลวงไปตั้งแต่เมื่อไหร่ ดวงจิตของมันแตกสลายลงทันใด วิญญาณยังเริ่มกระจัดกระจาย เศษเสี้ยววิญญาณสุดท้ายได้แต่คิดไปอย่างหวาดกลัว…
เพราะตอนนี้มันเข้าใจแล้วว่าไฉนชายหนุ่มชุดม่วงเบื้องหน้าถึงได้กล่าววาจาทำราวกับไม่เห็นหัวมันแบบนี้…
“เป็นผู้ใหญ่แต่ไม่อบรมลูกหลานในบ้านให้ดี…ในเมื่อเจ้าคิดให้ท้ายหลานชั่วแบบนี้ เช่นนั้นเจ้าก็ลงนรกไปพร้อมมันเลยแล้วกัน…”
เรียกว่ามันพึ่งมาตระหนักได้ซึ้งถึงแก่นเอาในห้วงเวลาสุดท้ายของชีวิต…ว่าวาจาขอชายหนุ่มนั้นไม่ได้อวดดี เพียงแค่อีกฝ่ายมีพลังสามารถสูงพอกระทำเช่นนั้นจริงๆ…
สึบบบ!!
หลังเผยกุ่นซานถูกกระบี่ต้วนหลิงเทียนเจาะทะลวงสังหาร ตัวกระบี่ยังคงพุ่งทะยานไปต่อด้วยสภาวะดุร้ายไม่แปรเปลี่ยน เจาะทะลวงหว่างคิ้วเผยเลี่ยนเฉิงที่อยู่เบื้องหลังเผยกุ่นซานไปด้วยอีกคนอย่างงายดายราวศีรษะมันเป็นกระดาษเปื่อยเปียกน้ำ กระบี่ป่นทำลายวิญญาณปู่หลานจนอันตรธานหายไปจากสวรรค์และโลกพร้อมๆกัน…
เพียงกระบี่เดียวเข่นฆ่าทั้งปู่ชั่วหลานโฉด!
ฟุ่บ!
หลังเข่นฆ่าปู่หลานแซ่เผยแล้ว กระบี่เซียนอมตะที่พุ่งทะยานไปดั่งลำแสงก็ตีวงโค้งกลับมาสู่มือต้วนหลิงเทียนในพริบตา เหลือทิ้งไว้เพียงเส้นแสงลากยาวในอากาศ…
สำหรับผู้คนส่วนใหญ่ในที่นี้ ห้วงเวลาเสมือนได้หยุดลงตั้งแต่วินาทีที่ต้วนหลิงเทียนได้เรียกกระบี่ออกมาแล้ว…
