“ต้วนหลิงเทียน เจ้าเพียงบอกมันไปว่าเจ้าเป็นคนของ ฮัวกั่วซาน จากระนาบเหยียนหวงเถอะ…แบบนี้แพะชรานั่นย่อมไม่กล้าแตะต้องเจ้าแน่!!”
จังหวะนี้จางยี่อดไม่ได้ที่จะส่งเสียงผ่านพลังไปแนะนำต้วนหลิงเทียน
“เป็นผู้ใหญ่แต่ไม่อบรมลูกหลานในบ้านให้ดี…ในเมื่อเจ้าคิดให้ท้ายหลานชั่วแบบนี้ เช่นนั้นเจ้าก็ลงนรกไปพร้อมมันเลยแล้วกัน…”
อย่างไรก็ตามต้วนหลิงเทียนไม่ได้สนใจคำแนะนำของจางยี่ เพียงมองกล่าวกับเผยกุ่นซานด้วยสายตาอำมหิต เสียงยังเยียบเย็นนัก!
เสียงเยียบเย็นดังกล่าว พาลให้ผู้คนโดยรอบรู้สึกเสมือนฤดูหนาวมาเยือน!
ลงนรกไปพร้อมกัน!?
วาจาต้วนหลิงเทียนพอดังจบคำ ผู้คนโดยรอบก็ถึงกับลืมคำพูดทันที
กระทั่งเผยกุ่นซานกับหลานอย่างเผยเลี่ยวเฉิงยังอึ้งค้างไป…
