หลังจากแลเห็นจุดดำมากมายจากทุกทั่วสารทิศแล้ว ต้วนหลิงเทียนก็พบเห็นจุดดำเล็กๆกลุ่มหนึ่งไกลตา ไม่นานจุดดำเล็กๆกลุ่มหนึ่งที่ว่าก็เริ่มขยายใหญ่ขึ้น
แน่นอนว่าจุดดำเล็กๆกลุ่มที่ว่าเป็นผู้คน ยังเป็นผู้คนจำนวนมากมายนัก! ที่สำคัญผู้คนจากทุกทั่วสารทิศเองก็เหินไปรวมยังจุดนั้น พวกต้วนหลิงเทียนจึงมุ่งหน้าไปที่นั่นด้วยทันที
“คนเยอะจริงอะไรจริง!”
เมื่อเห็นผู้คนมากมายยืนรวมกันเป็นกลุ่มใหญ่ หลิ่วเสวียรู้สึกเสมือนหนังศีรษะชาด้านอยู่บ้าง อดอุทานออกมาไม่ได้
“หากข้าเดาไม่ผิด…ที่นี่ต้องมีของดีปรากฏขึ้นแน่!”
จางยี่กล่าวออกเสียงขรึม ในแววตายิ่งมายิ่งทอประกายเจิดจ้า
“ไปดูกันเถอะ ว่ามันมีอะไรกันแน่”
เมื่อเห็นผู้คนมากมายแบบนี้ ต้วนหลิงเทียนอดไม่ได้ที่จะนึกย้อนไปยังฉากที่เขาได้รับกระบี่เซียนอมตะมาครอง แต่ตอนนั้นคนยังไม่เยอะเท่านี้ด้วยซ้ำ มีแค่ 2 กลุ่มใหญ่ๆเท่านั้น
‘หรือจะมียอดสมบัติสวรรค์อะไรอยู่ที่นี่ด้วย?’
ต้วนหลิงเทียนลอบคาดเดาในใจ
จนถึงวันนี้ก็นับว่านานพอสมควรแล้วที่เขาได้เข้ามาในแดนลับต่างสวรรค์แห่งนี้ ควบคู่กับการได้รับข้อมูลจากจางยี่กับหลิ่วเสวีย ต้วนหลิงเทียนจึงได้รู้เรื่องราวของแดนลับต่างสวรรค์มากมาย
ในแดนลับต่างสวรรค์แห่งนี้ นอกเหนือไปจากเบาะแสนำไปสู่มรดกต้าหลัวจินเซียนกับมรดกสถานของต้าหลัวจินเซียนที่จำกัดให้เข้าได้เฉพาะครึ่งก้าวเซียนอมตะแล้ว ยังมีสมบัติสถานที่เปิดกว้างมากมาย!
