หลังกล่าวแย้งออกมาพักหนึ่ง จางยี่ก็มองจี้ถามต้วนหลิงเทียน “ต้วนหลิงเทียนเจ้าใช่ผิดไปหรือไม่ จริงอยู่เรื่องเจดีย์หลิงหลง 7 สมับติที่เจ้าได้รับมานั้นไม่ใช่ของปลอมแน่..แต่อาจเป็นเจ้าเข้าใจผิดไปเองว่ามันถูกทำลายไปแล้ว!”
รอบนี้จางยี่ไม่ได้สงสัยว่าต้วนหลิงเทียนได้เจดีย์หลิงหลง 7 สมบัติไปครองจริงหรือไม่
ไม่ต้องกล่าวถึงเรื่องสีหน้าความรู้สึกเศร้าสลดที่ฉายชัดออกมาจากส่วนลึกของแววตา เรื่องอีกาทองคำ 3 ขาที่ต้วนหลิงเทียนกล่าวถึงไม่เว้นยอดสมบัติสวรรค์ประจำชั้นต่างๆ มันก็รู้ได้ทันทีว่าต้วนหลิงเทียนไม่ได้โกหก
“ก็ใช่ที่ในระนาบโลกียะ เป็นไปไม่ได้เลยที่จะมีพลังอำนาจอันใดสามารถทำลายยอดสมบัติสวรรค์ได้ ต่อให้เป็นเซียนอมตะเสเพล 9 ทัณฑ์ก็ตามที…”
ต้วนหลิงเทียนถอนหายใจ ค่อยกล่าวสืบต่อ “แต่ที่ไฉนมันถูกทำลายลง ทั้งหมดเป็นเพราะผู้เฒ่าหั่ว อีกาทองคำ 3 ขาวิญญาณประจำเจดีย์ใช้กลวิธีบางประการทำลายมันเพื่อสร้างทางหนีให้ข้า…และตอนนั้นเองพันธะระหว่างข้ากับเจดีย์หลิงหลง 7 สมบัติก็สะบั้นลง…”
นึกถึงฉากเรื่องราวตอนที่ถังซวนลงมือเข่นฆ่าเข้ามา จนเขาถูกบีบคั้นให้ย้อนกลับไปยังภูมิภาคเบื้องล่าง สีหน้าต้วนหลิงเทียนก็แลดูว่างเปล่านัก คล้ายสูญเสียสิ่งสำคัญไป
“อีกาทองคำ 3 ขาใช้กลวิธีบางประการทำลายเจดีย์เพื่อสร้างทางหนีให้เจ้า?”
