“ข้าบอกพวกท่านไปแล้วมิใช่หรือว่ามิคิดเดินทางร่วมกับผู้ใด?”
พอเห็นร่างบุรุษทั้ง 2 ยังตามมาขวางทางไม่เลิก สีหน้าเค่อเอ๋อก็เริ่มมืดลง
“แม่นางหลังถามพวกเราไปเสียมากมายแบบนี้ ต่อให้ไม่คิดร่วมเดินทางกับพวกเรา แต่อย่างน้อยๆแม่นางก็อยู่เป็นเพื่อนเล่นพวกเราสักหลายๆคืน!”
จังหวะนี้สองหนุ่มไม่อาจปั้นหน้าเป็นคนดีได้สืบไป หน้ากากเสแสร้งของพวกมันหลุดออก เผยสีหน้าแววตาหื่นกระหายเต็มพิกัด ยังมองแทะโลมร่างเค่อเอ๋ออย่างไม่คิดเกรงใจ
วูบ!
เห็นถึงสายตาแทะโลมมากราคะของทั้ง 2 สีหน้าเค่อเอ๋อก็แปรเปลี่ยนไปเป็นเยียบเย็นราวกับถูกฉาบเคลือบไว้ด้วยม่านน้ำแข็ง
ขณะเดียวกันทั่วร่างเค่อเอ๋อก็แผ่กลิ่นอายผลักไสราวกับจะขับไล่พวกมันให้ถอยห่างไปไกลพันลี้
เรียกว่ายามนี้เค่อเอ๋อที่ลอยร่างอยู่ ให้ความรู้สึกประหนึ่งเทพธิดาน้ำแข็งอันสูงส่งยากที่ผู้ใดจะลบหลู่ได้
ครืน! ครืน! ครืน! ครืน! ครืน!
…
ทันใดนั้นมวลพลังไร้สภาพขุมหนึ่งเริ่มกำจายออกมาจากร่างเค่อเอ๋อ
พริบตานั้นแผ่นฟ้าเสมือนวิปริตแปรปรวน บรรยากาศเปลี่ยนไปในฉับพลัน ห้วงมิติโดยรอบยังเริ่มสะเทือนเลือนลั่น เสียงแตกระเบิดดังสนั่นกึกก้องไม่หยุดราวกับแผ่นฟ้าพร้อมถล่มทลายลงได้ทุกเวลา!
และกลิ่นอายอันทรงพลังดังกล่าวของเค่อเอ๋อ ก็ปกคลุมชายหนุ่มทั้ง 2 เอาไว้ทันที
ทันใดนั้น
“อั๊ค!!”
