‘ในเมื่อมีเซียนอมตะเสเพลมากมายขนาดนี้ ต้องมีบางคนบ่มเพาะร่างควบแน่นวิญญาณแน่’
‘ดูเหมือนการเดินทางในแดนลับต่างสวรรค์ไม่อาจไม่ระวังแล้วจริงๆ…ไม่ใช่แค่เซียนอมตะเสเพล 8 ทัณฑ์ขึ้นไปที่เป็นภัยกับข้า ยังมีพวกบ่มเพาะร่างควบแน่นวิญญาณอีก!’
นึกถึงเรื่องนี้ ใจต้วนหลิงเทียนก็เริ่มหนักอึ้งไม่น้อย
ตอนแรกเขาก็หลงคิดว่าในนี้มีแค่เขากับเพื่อนที่เข้ามา
แต่ไม่คิดเลยว่านอกจากเขากับเพื่อนแล้ว ยังมีผู้คนจากระนาบโลกียะอื่นๆอีก 4 ระนาบ
ยิ่งไปกว่านั้นในบรรดาผู้คนจากระนาบอื่นๆ ก็ไม่ขาดยอดฝีมือระดับเฉินอี้หรูเลย!
‘ไม่รู้ว่าด้าน เทียนหวู่ เฉวี่ยไน่ กับซานเตาจะเป็นยังไงบ้าง…’
ตอนแรกที่ต้วนหลิงเทียนเหินร่างเข้าหลุมดำกลางหาวมา เขาก็มาปรากฏตัวในสถานที่แปลกตาไม่คล้ายจุดรวมตัว และแม้จะเฝ้ารออยู่นานก็ไม่เห็นมีใครปรากฏตัวขึ้นมา…
เขาจึงรู้ได้ทันที่ว่า ขณะเข้าสู่หลุมดำนั้นผู้คนจะถูกสุ่มไปที่ต่างๆ
หลังตระหนักได้เขาก็เริ่มออกเดินทางเพียงลำพัง
การเดินทางช่วงแรกๆเขาก็ไม่พบเจอผู้ใดเลย อีกทั้งไม่เจอสมบัติอะไรสักชิ้น
กล่าวได้ว่าตลอดระยะเวลาครึ่งปีที่ผ่านมาเขาได้รับก็แค่ กระบี่เซียนอมตะ เล่มเดียว!
ทว่าเท่านี้เขาก็พึงพอใจมากแล้ว เพราะจะอย่างไรเสียเวลาก็พึ่งผ่านไปแค่ครึ่งปีเท่านั้น
เขายังเหลือเวลาอยู่ในแดนลับต่างสวรรค์แห่งนี้อีกถึง 9 ปีครึ่ง นั่นมากพอจะให้เขาพบเจอของดีเพิ่มเติม…
