“ไม่ได้การแล้ว! ภาคเหนือนับเป็นแหล่งรวมเซียนอมตะเสเพลมากที่สุดในแดนดิน…เช่นนั้นหากสนามรบของเหล่าเซียนอมตะเสเพลเกิดขึ้นที่นี่…พวกเรามิพลอยประสบเคราะห์ไปด้วยหรือไร!”
“ดูเหมือนพวกเรามิอาจรั้งอยู่ตั้งรับที่นี่ได้สืบต่อ…ย้าย! ต้องย้ายไปยังหุบเขาน้ำแข็งแห่งนั้น!!”
คิดถึงจุดนี้ผู้เฒ่าพยากรณ์ก็ไร้ความลังเลใดๆสืบไป มันรีบพาก่านหรูเยี่ยน ชิงหั่ว ต้วนซือหลิง เดินทางออกจากยอดเขาไร้นาม อพยพทุกคนไปยังจุดที่ทางเข้าแดนลับเซียนกระบี่เปิดออกในตอนนั้นทันที…หุบเขาน้ำแข็ง!
เมื่อพาทั้งหมดไปยังหุบเขาน้ำแข็งแล้ว ผู้เฒ่าพยากรณ์ก็เร่งส้รางบ้านไม้ที่พักชั่วคราวให้ทั้งหมดได้พักอาศัยและบ่มเพาะฝึกฝน
เดือนต่อมา ก็เกิดเหตุการณ์สำคัญหลายอย่างขึ้น
ก่อนใดอื่นเลยก็คือเหล่าเซียนอมตะเสเพลของเผ่าปีศาจก็ได้บุกไปจับตัวเหล่าปรมาจารย์จารึกเซียนทั้งหลายของเผ่ามนุษย์กลับไปจัดตั้งมหาค่ายกลเคลื่อนย้ายข้ามภูมิภาค ทำให้มหาค่ายกลถูกสร้างขึ้นในเวลาอันสั้น เปิดทางให้เผ่าปีศาจทั้งหลายได้เดินทางขึ้นมาเสริมกำลัง
เมื่อเหล่าปีศาจบุกขึ้นมาเสริมกำลังแล้ว สายธารโลหิตยิ่งมาก็ยิ่งไหลนองไปทั่วแดนดิน ทั้งหมดเข่นฆ่าสังหารมาด้วยสภาวะดั่งน้ำป่าไหลหลากยากหยุดยั้ง แม้เซียนอมตะเสเพลไร้สังกัดของเผ่ามนุษย์จะเริ่มปรากฏตัวออกมาทว่าก็ไม่อาจแก้ไขสถานการณ์ใดๆได้