“ยาโถวน้อยโง่งม เจ้ากล่าวเหลวไหลอะไร!”
ผู้เฒ่าพยากรณ์พอได้ยินก็อดขมวดคิ้วกล่าวตำหนิออกมาไม่ได้ “หลังเข้าไปแล้วเจ้าระวังให้มาก…อาจารย์ผู้ใดก็ต้องให้ผู้นั้นมาคารวะ กลับออกมาก็ไปจุดธูปด้วยตัวเองเสีย!”
“อะไรเล่า ข้าก็แค่กล่าวเผื่อไว้เอง…”
หานเฉวี่ยไน่เผยยิ้มขื่นขม เพราะในบรรดาเหล่าสตรีที่เข้าไปมีแต่นางเท่านั้นที่พลังฝึกปรือยังอยู่แค่ เซียนสววรรค์ 8 เปลี่ยน แม้พลังฝีมือนางจะเหนือกว่าคู่แฝดหนานกง แต่เรื่องที่เข้าไปแล้วจะรอดชีวิตกลับออกมาหรือไม่นางก็ไม่อาจมั่นใจใดๆได้เลย
“ไม่มีเผื่ออันใด เจ้าต้องกลับมาให้ได้!”
ผู้เฒ่าพยากรณ์กล่าวกำชับเสียงเข้ม
หานเฉวี่ยไน่แลบลิ้นพร้อมยิ้มแห้งๆพยักหน้ารับคำ ก่อนจะเหินร่างหายเข้าไปในหลุมดำเช่นกัน
ตอนนี้ก็เหลือแต่ ผู้เฒ่าพยากรณ์ ชิงหั่ว ก่านหรูเยี่ยนและต้วนซือหลิงเท่านั้นที่ถูกทิ้งอยู่ด้านนอก
“กลับกันเถอะ…สถานที่แห่งนี้ถูกธรรมชาติปิดซ่อนไว้มิดชิดยิ่ง ยากที่จะมีผู้ใดค้นพบได้…”
หลังต้วนหลิงเทียนและคนอื่นๆเข้าไปกันหมดแล้ว ผู้เฒ่าพยากรณ์ก็ชักชวนทั้งหมดกลับ
ต่อมาร่างทั้ง 4 ก็เหินร่างออกจากหุบเขาน้ำแข็งแห่งนี้ หวนกลับไปยังยอดเขาหิมะไร้นามอันเป็นฐานที่มั่นชั่วคราวของ 7 ทวาราเที่ยงแท้
