“นายท่าน ฝ่ามือกระบี่เมื่อครู่ของท่าน สมควรมีพลังทัดเทียมเซียนอมตะเสเพล 5 ทัณฑ์เท่านั้นมิใช่หรือ? ไฉนท่านถึงได้เปิดกล่องนี่ได้ง่ายดายนักเล่า?”
เฉินอี้หรูกล่าวถามด้วยความเหลือเชื่อ
คนอื่นรอบๆ ก็มองไปยังต้วนหลิงเทียนทันที ด้วยสงสัยไม่ต่าง
ถึงแม้พลังฝ่ามือกระบี่เมื่อครู่ของต้วนหลิงเทียนจะเหนือกว่าพลังของเฉินอี้หรู…แต่ก็ไม่ถือว่าเหนือกว่าคนละโลก
ทว่าผลที่เกิดขึ้นกลับแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง
“เป็นเพราะมรดกที่อาวุโสฟงชิงหยางเหลือทิ้งไว้อย่าง ยอดใจกระบี่…ทำให้ข้าที่ได้รับสืบทอดมาเพียงใช้พลังจากหนึ่งในเคล็ดยอดใจกระบี่ก็สามารถคลายอาคมผนึก เปิดกล่องได้ง่ายๆ…”
ขณะกล่าวอธิบายสองตาต้วนหลิงเทียนก็จับจ้องไปยังกล่องสีดำในมือที่เปิดออก
ด้านในกล่อง ปรากฏลูกบอลทรงกลมสีทองเหลืองลูกหนึ่งตั้งอยู่อย่างเงียบงัน
บริเวณผิวลูกบอลทองเหลืองลูกนี้ ยังปรากฏลวดลายสลับซับซ้อนเต็มไปหมด
มองอยู่ครู่หนึ่ง ต้วนหลิงเทียนก็ไม่อาจบอกได้ว่านี่มันเป็นลวดลายหรือเป็นอักขระใดกันแน่…
“นี่น่ะเหรอกุญแจเปิดแดนลับเซียนกระบี่?”
ต้วนหลิงเทียนหยิบบอลทองเหลืองขึ้นมา ก่อนที่จะหมุนซ้ายหมุนขวาชมดูอย่างสนใจ แต่เขาก็ไม่พบอะไรพิเศษนอกจากลวดลายซับซ้อน
สายตาของคนอื่นๆ ก็มองจ้องบอลทองเหลืองไม่วาง
“ลองจ่ายพลังเซียนอมตะต้นกำเนิดลงไปดูแล้วกัน…”
