พวกมันไม่กล้าแม้แต่จะแหยมตี้เฉินด้วยซ้ำ แล้วพวกมันยังจะกล้าเหิมเกริมต่อหน้าต้วนหลิงเทียน?
“เฮอะ!”
ภายใต้สายตาทุกคน อยู่ๆต้วนหลิงเทียนก็พ่นลมสบถเสียงเย็น
ทันใดนั้นเจตนาฆ่าฟันพลันเอ่อล้นออกมาทั่วร่าง ยามจิตสังหารอำมหิตดังกล่าวเริ่มแผ่ซ่านครอบงำแผ่นฟ้า สภาวะคนคล้ายกลับกลายเป็นเทพสังหาร กลิ่นอายพลังอันน่าเกรงขามเริ่มกดดันบีบคั้นไปในบรรยากาศ พาลให้เหล่าเซียนอมตะเสเพลทั้งหลายโดยรอบหน้าเสียทันที
ปง!
ต้วนหลิงเทียนย่ำเท้าลงก้าวหนึ่ง ความว่างเปล่าพลันปริแตก ก่อนที่จะบังเกิดรอยร้าวของมิติแผ่กำจายออกไปกลางฟ้าดั่งใยแมงมุม!
และทันทีที่ต้วนหลิงเทียนก้าวออกมาด้วยทีท่าเกรี้ยวกราดทรงพลังเช่นนี้ ติงอี่เจียนก็หน้าซีดเสียขวัญทันที บนใบหน้าของมันล้วนมีแต่ความหวาดกลัวและความตื่นตระหนกตกใจ
และในหัวของติงอี่เจียนก็หลงเหลือเพียงหนึ่งความคิดเท่านั้น
นั่นคือหวังว่าขอเพียงมันกระทำตัวต้อยต่ำต่อหน้าผู้นำ 7 ทวาราเที่ยงแท้คนนี้ แล้วอีกฝ่ายจะไม่ถือสาหาความที่มันเคยมีเรื่องมีราวกับเฉินอี้หรูอีก…
อย่างไรเมื่อ 30 ปีก่อน มันกับเฉินอี้หรูก็สู้เสมอกันไม่มีใครได้เปรียบ ต่างก็ไม่ได้บาดเจ็บอะไรมากมาย
ในสายตาของมันเรื่องนี้มันเป็นเรื่องที่เล็กน้อยนัก เพียงขอโทษดีๆต้วนหลิงเทียนผู้นำ 7 ทวาราเที่ยงแท้ก็สมควรเลิกแล้วต่อกัน ไม่คิดติดใจเอาความทำอะไรมันอีก…
อย่างไรก็ตาม ติงอี่เจียนไม่เคยคิดเคยฝันเลย…
