“ตี้เฉิน…มันถึงกับกล้าคุกเข่าโขกหัวให้ต้วนหลิงเทียนเพื่อร้องขอชีวิต?”
“งามหน้านัก! มันทำให้เกียรติภูมิของเผ่ามังกรเราย่อยยับหมดแล้ว!!”
“สารเลวนั่น ไม่มีศักดิ์ศรีแม้แต่น้อย!!”
…
เมื่อข่าวลือดังกล่าวแพร่มาถึงเผ่ามังกร ไม่เพียงฝ่ายนอกของเผ่ามังกรจะปั่นป่วน กระทั่งฝ่ายในของเผ่ามังกรยังไม่มีใครนั่งเฉยอยู่ได้!
เรียกว่าหลังเซียนอมตะเสเพลทั้งหลายของเผ่ามังกรฝ่ายในได้รับทราบการกระทำไร้ศักดิ์ศรีของตี้เฉิน ทั้งหมดอดไม่ได้ที่จะมีโทสะและบังเกิดความไม่พอใจอย่างถึงที่สุด อดก่นด่าสาปแช่งตี้เฉินกันอย่างดูแคลนไม่ได้!
“หากตี้เฉินนั่นมันตายๆไปเสียยังจะดีกว่า! เพราะอย่างน้อยมันก็รักษาชื่อเสียงเอาไว้ได้…แต่นี่มันกลับขี้ขลาดกลัวตาย! หลังจากนี้ต่อให้มันตายชื่อเสียเหม็นเน่าของมันยังจะฉาวโฉ่ไปอีกพันหมื่นปี!!”
“ตี้เฉินนั่นเสียทีที่เป็นสายเลือดราชวงศ์และเป็นมังกรเทพยดาสีทอง 7 กรงเล็บยิ่งนัก…คราวนี้มันไม่เพียงทำตัวเองเสียชื่อ มันยังทำให้เผ่ามังกรทั้งเผ่าของพวกเราเสื่อมเสีย!!”
“หากข้าเป็นมันป่านนี้ข้าฆ่าตัวตายไปแล้ว ยังจะมีหน้ากลับมาเผ่ามังกรเราที่ไหน!”
“ชู่ว…พวกเจ้าเบาหน่อยเถอะ! หากอาวุโสสูงสุดมาได้ยินวาจาของพวกเจ้าเดี๋ยวก็ได้งานเข้ากันหมดหรอก…”
……
เมื่อมีสหายกล่าวเตือน เหล่าเซียนอมตะเสเพลของเผ่ามังกรก็ได้แต่กระซิบกระซาบบ้างก็ส่งเสียงผ่านพลังคุยกันแทน เพราะอย่างไรบิดาตี้เฉินก็คือผู้อาวุโสสูงสุด!
