เห็นได้ชัดว่าหากเซียนอมตะเสเพลคิดฟื้นฟูร่างกาย ก็ต้องใช้พลังไม่น้อย!
วู้มมม!!
และหลังจากที่ร่างมังกรเทพยดาสีทองฟื้นฟูดังเดิมแล้ว ทั่วร่างของมันพลันปรากฏแสงสีทองสาดส่องออกมาปานดวงตะวันอีกครั้ง แสงยังสว่างเจิดจ้าเสียจนทำให้ผู้คนต้องหลับตาลงเพื่อหลบแสง
และเมื่อพบว่าแสงทองสว่างจ้าเริ่มซาลงแล้วทุกคนก็ค่อยๆลืมตาขึ้นมา จึงพบว่าร่างมังกรเทพยดาสีทอง 7 กรงเล็บตัวเขื่อง บัดนี้ก็ได้อันตรธานหายไปแล้ว ถูกแทนที่ด้วยร่างมนุษย์ของตี้เฉิน!
ตี้เฉินได้กลับมาใช้ร่างจำแลงมนุษย์!
วู้ม!
อย่างไรก็ตามแม้ตี้เฉินจะกลับมาอยู่ในร่างมนุษย์แล้ว แต่กลิ่นอายสังหารขุมหนึ่งจากกระบี่ขาวยาว 3 ฉื่อยังเล็งจี้ไปยังหว่างคิ้วมันไม่หยุด ราวกับหากไม่ได้ปลิดชีวิตมันกลิ่นอายเพ่งเล็งนี้ไม่มีวันดับลง!
“ต้วนหลิงเทียน!!”
สีหน้าท่าทีของตี้เฉินยามนี้มืดมนเหลือเกิน ลำคอมันสะท้านไปเล็กน้อยก่อนที่จะคำรามออกมาอย่างเกรี้ยวกราด “เจ้าอย่าได้รังแกกันให้มันมากเกินไป!!”
“รังแกเจ้ามากเกินไป?”
ตำพูดของต้วนหลิงเทียนเริ่มดังออกจากกระบี่ขาว 3 ฉื่ออีกครั้ง น้ำเสียงยังเต็มไปด้วยความเย้ยหยัน “ประโยคนี้ไม่ใช่ควรเป็นข้าที่บอกเจ้ารึไง?”
“ข้าคร้านจะกล่าวเรื่องเหลวไหลอะไรกับเจ้าแล้ว…ภายใน 10 ลมหายใจหากเจ้าไม่คุกเข่าโขกหัวขอขมาข้า 3 ครั้ง เจ้าก็ตายมันซะที่นี่!”
หลังกล่าวเย้ยหยันจบ เสียงกล่าวประโยคท้ายของต้วนหลิงเทียนยังเย็นชานัก!
