“ดูเหมือนตี้เฉินคิดลงมือเต็มกำลัง…หาไม่แล้วมันคงไม่คืนร่างที่แท้จริงตั้งแต่ยังไม่เริ่มลงมือแบบนี้!”
“เผ่ามังกรที่ร้ายกาจที่สุดก็คือร่างกายอันแข็งแกร่งทรงพลังเหนือสิ่งมีชีวิตใด…ยิ่งไม่ต้องกล่าวถึงตัวตนขอบเขตเซียนอมตะเสเพล 5 ทัณฑ์เลย! ยามนี้ข้าเกรงว่าคงไร้ศาสตราวุธใดๆในระนาบโลกียะสามารถสร้างรอยขีดข่วนบนร่างของมันได้ นับว่าในแง่ของการต่อสู้ด้วยกายเนื้อและพลังดิบเถื่อน มันคือราชันย์อันไร้ผู้ต้าน!”
“ตี้เฉินผู้นี้ไม่เพียงเป็นเซียนอมตะเสเพล 5 ทัณฑ์ แต่ยังเป็นมังกรเทพยดาสีทอง 7 กรงเล็บ…ความแข็งแกร่งของมันหากนับในบรรดาเซียนอมตะเสเพล 5 ทัณฑ์ทั้งหมด ข้ากลัวว่ามันจะไม่เป็นสองรองผู้ใด!”
“แต่ต้วนหลิงเทียนก็มิใช่ชนชั้นอ่อนด้อย! เพราะยามสังหารบรรพบุรุษหลี่ปิงของลัทธิบูชาไฟเราที่บรรลุเซียนอมตะเสเพล 4 ทัณฑ์ยังกระทำได้ง่ายดายนัก! และยามนั้นกระบวนท่าที่ใช้พลังก็ทัดเทียมกับเซียนอมตะเสเพล 5 ทัณฑ์เข้าไปแล้ว…ทว่าวันนี้ต้วนหลิงเทียนกลับสำแดงกระบวนท่า ‘กายกระบี่รวมหนึ่ง’ ในตำนานที่เซียนกระบี่ฟงชิงหยางเคยใช้…ข้าเชื่อว่าต้องทรงพลังกว่าวันนั้นแน่!!”
“ข้าไม่รู้จริงๆว่าสุดท้ายแล้วผู้ใดจักมีชัย…”
…
เหล่าระดับสูงของลัทธิบูชาไฟได้แต่จับจ้องเรื่องราวตรงหน้าตาเขม็ง พวกมันแทบรอให้ทั้งสองสู้กันเพื่อหาตัวผู้แพ้ผู้ชนะไม่ไหวแล้ว!
