ตอนนี้ไม่ว่าจะเป็นเฉินอี้หรูหรือเซียนอมตะเสเพล 3 ทัณฑ์ของเผ่ามังกร ก็กำลังภาวนาอธิษฐานเรื่องเดียวกันโดยไม่ได้นัดหมาย!
ฟั่ฟฟ! วู้ม! วู้ม! วู้ม!!
…
เมื่อกระบี่ที่พุ่งมาเจียนถึงร่างของมันอยู่ๆก็สั่นไหวส่งเสียงสะท้านออกมาในบรรยากาศ ตี้เฉินจึงอดไม่ได้ที่จะตื่นตกใจ
เพราะอยู่ๆในสายตาของมัน กระบี่สีขาวราว 3 ฉื่ออันเป็นร่างแปลงกระบี่ของต้วนหลิงเทียนนั้น ก็ได้แยกตัวออกมาเป็น 3 เล่ม! ไม่ใช่แค่นั้น ยังมีเล่มหนึ่งที่อยู่ๆก็ปะทุความเร็วอันน่ากลัวพุ่งเข้ามาทะลวงร่างมันอย่างที่ไม่อาจตอบโต้ใดๆได้ทัน!!
“บัดซบ! ร่างแยกกระบี่นั่น…แต่ละเล่มกลับมีพลังทำลายทัดเทียมกับเซียนอมตะเสเพล 5 เพลลงมือเต็มกำลัง!!”
เมื่อตี้เฉินตระหนักได้ถึงเรื่องนี้มันก็ตื่นตระหนกตกใจนัก นั่นเพราะลำพังกระบี่อวตารก็สามารถทะลวงหั่นร่างของมันได้ง่ายดายแล้ว!
“แย่แล้ว”
และครู่ต่อมาสีหน้าตี้เฉินก็จำต้องเปลี่ยนสีครั้งใหญ่ เพราะมันตระหนักได้ว่านอกจากกระบี่อวตารที่พุ่งทะลวงร่างมันไปเมื่อครู่ กระบี่เล่มที่เหลือก็ได้แยกย้ายพุ่งไปสะบั้นร่างมันอย่างอำมหิต!!
ตอนนี้ตี้เฉินไม่อาจตอบสนองสิ่งใดได้เลย ที่มันรู้สึกก็คือความเจ็บปวดมหาศาลพลันแล่นวาบออกมาจากทั่วร่างกาย ร่างมหึมาของมันได้แต่สะท้านไปกลางหาว กระตุกไปด้วยความเจ็บปวด! พยายามเร่งพลังขึ้นมาฉาบคลุมทั่วกายรวมถึงดิ้นรนหลบหนีเต็มกำลังหากแต่ทั้งหมดก็ไร้ผล!!
“นิ..นี่มัน”
