‘หลี่ปิงนั่น…ไม่พ้นเป็นอย่างที่ซานเตาบอก มันสมควรถูกคนมีอำนาจในเผ่ามังกรส่งออกมาให้ทำธุระอะไรสักอย่าง จึงสามารถออกจากเผ่ามังกรได้ชั่วคราวแบบนี้’
‘ส่วนเรื่องที่มันมาประกาศศักดิ์ดาอะไรในลัทธิบูชาไฟ…สมควรเป็นเรื่องส่วนตัว โดยที่ผู้ที่อยู่เบื้องหลังของมันก็คงไม่รู้’
‘เพราะสาเหตุนี้ต่อให้มันมีเรื่องมีราวจนถูกข้าฆ่าไป…แต่เผ่ามังกรก็ไม่อาจติดใจเอาความข้าได้ เพราะนี่ถือว่าเป็นข้อพิพาทส่วนบุคคลระหว่าง 7 ทวาราเที่ยงแท้กับ 3 ลัทธิ’
ด้วยได้ฟังเหตุผลนี้มาก่อน ทำให้ตอนนี้ต้วนหลิงเทียนอดแปลกใจขึ้นมาไม่ได้
ไฉนเผ่ามังกรถึงมาตามหาเขาแบบนี้?
หรือเผ่ามังกรมันหลงลืมข้อตกลงที่ทำไว้ร่วมกันกับเซียนกระบี่ฟงชิงหยางเมื่อปีนั้นแล้ว?
“เค่อเอ๋อเจ้าไม่ต้องห่วง…ข้าไม่มีวันปล่อยให้พี่สาวเจ้าถูกลากเข้ามาเกี่ยวข้องกับเรื่องครั้งนี้แน่”
ต้วนหลิงเทียนมองกล่าวกับเค่อเอ๋อด้วยสีหน้าเป็นห่วง ก่อนจะพยักหน้ากล่าวว่า “เอาล่ะข้ากับซานเตาจะไปจัดการเรื่องนี้เอง”
“พี่เทียน!”
ต้วนหลิงเทียนที่กล่าวจบคำและกำลังจะจากไป ทว่าอยู่ๆเค่อเอ๋อก็กล่าวเรียกเขาออกมา
“หือ?”
ต้วนหลิงเทียนหยุดและหันไปมองเค่อเอ๋อด้วยความสงสัย
“พี่เทียน…ผู้พิทักษ์ชิงหั่วก็กล่าวเตือนในหยกสื่อสารไว้แล้ว หากท่านมิมั่นใจ…อย่าได้กลับไปลัทธิบูชาไฟเลย!”
เค่อเอ๋อมองต้วนหลิงเทียนพลางกล่าวด้วยทีท่าน้ำเสียงจริงจัง
