เพราะนางกังวลว่าเมื่อยามที่ความทรงจำเมื่อชาติที่แล้วหวนคืนกลับมา นางจะสูญเสียความทรงจำในชีวิตนี้ไป…
เค่อเอ๋อขึ้นไปนั่งขัดสมาธิบนเตียงก่อนที่จะค่อยๆหลับตาลง
ตอนแรกใบหน้าที่งดงามของนางก็ยังคงความสงบ ร่างบางนั่งขัดสมาธิแน่นิ่งไม่ไหวติง
ทว่าไม่นานร่างบางของนางก็เริ่มสั่นสะท้าน!
แก้มงามเริ่มกระตุกเกร็ง แถมความถี่ในการกระตุกยังมากขึ้นทุกขณะ ครู่ต่อมาเม็ดเหงื่อก็ผุดซึมออกมาอย่างทะลักทลาย!!
กรอด! กรอด!!
…
ไม่ทราบว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่บัดนี้กรามบนล่างของเค่อเอ๋อได้ขบกันอย่างแรง จนบังเกิดเสียงดังกรอดๆราวกับจะแตกหักได้ทุกเวลา!
ไม่ทันไรมุมปากเค่อเอ๋อเริ่มปรากฏโลหิตไหลออกมาเป็นสาย!
ทั้งหมดนี้เป็นแค่อาการผิวเผินเท่านั้น
ทว่าภายใน เค่อเอ๋อรู้สึกเสมือนยามนี้วิญญาณของนางกำลังมอดไหม้อย่างสมบูรณ์! บ่อยครั้งที่สติของนางพร่าเลือนและคล้ายจะพังทลายหายไปเต็มที หากทว่านางยังคงขบฟันแน่นและอดทนรับมันต่อไป…
และในระหว่างกระบวนการผลาญวิญญาณดังกล่าว ความทรงจำมากกมายก็เริ่มผุดขึ้นในใจของเค่อเอ๋อ
ในบรรดาชิ้นส่วนความทรงจำทั้งหลาย ปรากฏร่างสตรีงามพิลาศล้ำเหนือใดในแดนดิน มิว่าย่างเท้าไปที่ใดน้อยนักที่บุรุษสตรีทั้งหลายจะไม่เหลียวมองอย่างตะลึงลาน…
นางประหนึ่งดารากระจ่างที่ส่องแสงสว่างกลางฟ้ามืดในยามค่ำคืน โดดเด่นเฉิดฉายเหนือใดตลอดเวลา!
นอกจากนี้โฉมงามพิลาศนางนั้น ยังมิใช่บุปผาในแจกัน!
