ในขณะที่ชายวัยกลางคนพยายามจะเกลี้ยกล่อมตี้เฉินอีกรอบ ตี้เฉินก็ตะคอกขัดคำมันออกมาทันที “ยังจะพล่ามวุ่นวายอะไรหุบปากไปเสียประเสริฐกว่า! ตามข้าไปลัทธิบูชาไฟดีๆ แล้วอย่าให้ข้ารู้ว่าเจ้าเอาเรื่องนี้ไปรายงานผู้ใด หาไม่แล้วข้าไม่มีวันอภัยให้เจ้าแน่!!”
กล่าวจบคำ ตี้เฉินก็สะบัดมือคราหนึ่ง
ครืนนน! ซู่มม! ซู่มมม!!!
เสียงกระหึ่มปานฟ้าคำรามดังขึ้นก่อนจะบังเกิดเสียงแหวกฝ่าอากาศอย่างแรงจนก่อให้เกิดเสียงอากาศแตกระเบิด เป็นตี้เฉินใช้พลังไร้สภาพกักร่างชายวัยกลางคนและหอบหิ้วอีกฝ่ายออกจากกหุบเขาเงียบสงบ ยังออกจากอาณาเขตของเผ่ามังกรไปในชั่วพริบตา!
มองไกลๆเสมือนมีเส้นแสงหนึ่งลากผ่านไปอีกฝั่งของท้องฟ้า มันไวประหนึ่งดาวตกลัดฟ้าในยามค่ำคืนก็ไม่ปาน พริบตาก็พ้นอาณาเขต มหาภูผาสิบหมื่นในภาคตะวันออกของภูมิภาคเบื้องบน บึ่งทะยานไปทางภาคตะวันตก…
ทั้งหมดที่ว่ามานั้น ต้วนหลิงเทียนไม่ได้รู้เรื่องอะไรเลย
นั่นเพราะเมื่อเดือนที่แล้ว หลังจากที่เขาสังหารหลี่ปิงทิ้งไป เขาก็ได้ร่ำลาจ้าวลัทธิบูชาไฟอย่างก่านหรูเยี่ยน ก่อนที่จะพาเค่อเอ๋อและลูกสาวพร้อมด้วยเฟิ่งเทียนหวู่เดินทางออกจากลัทธิบูชาไฟทันที มุ่งหน้าไปยังภาคเหนืออันเป็นฐานที่มั่นชั่วคราวของ 7 ทวาราเที่ยงแท้
แน่นอนว่าเซียนอมตะเสเพล 4 ทัณฑ์อย่างเฉินอี้หรูก็ติดสอยห้อยตามเขามาเช่นกัน