อาวุโสสูงสุดของลัทธิอารามทมิฬ หล่างเชียนจิน ชักสีหน้าเคร่งเครียด แววตาของมันฉายชัดถึงความหวาดกลัวแตกตื่น อย่างไรก็ตามลึกลงไปในแววตายังเผยให้เห็นถึงความไม่อยากจะเชื่อประการหนึ่ง “พึ่งจะผ่านไปกี่ปีกัน…ไฉนมันมีพลังร้ายกาจขนาดนี้แล้ว!”
หล่างเชียนจินยังคงจดจำได้เป็นอย่างดี
ครั้งสุดท้ายที่ลัทธิอารามทมิฬของพวกมันยกพวกไปบุกลัทธิบูชาไฟหมายร้องขอมือสังหารอย่างต้วนหลิงเทียนมาลงโทษนั้น ตัวต้วนหลิงเทียนเองยังต้องพึ่งพิงถังซวนอยู่เลย…
เรียกว่าวันนั้นแม้พลังฝีมือต้วนหลิงเทียนจะไม่ใช่ชั่ว แต่ต่อหน้าเซียนสวรรค์ 9 เปลี่ยนอย่างมันยังไม่อาจนับเป็นอะไรได้ ยังทำได้แค่เอาชนะเหาฉ่วง และชิงนามอันดับ 1 ใต้เซียนสวรรค์ 9 เปลี่ยนไปครองเท่านั้น…
ทว่าพึ่งจะผ่านไปได้ไม่กี่ปีเท่านั้น ไม่เพียงแต่จะเข่นฆ่าจ้าวลัทธิบูชาไฟอย่างถังซวนได้แล้ว…ยังฆ่าได้กระทั่งเซียนอมตะเสเพล 4 ทัณฑ์ของลัทธิบูชาไฟที่เร้นกายอย่างเงียบงันมานาน!!
“กระทั่งเซียนอมตะเสเพล 4 ทัณฑ์ยังตายตกเพราะมัน…แต่ลัทธิอารามทมิฬเรากลับไม่มีเซียนอมตะเสเพลแม้แต่คนเดียว!”
ขณะนี้สีหน้าหล่างเชียนจินมืดดำปานจะคั้นได้เป็นน้ำหมึก!
“แต่…ไฉนข้าถึงมิเคยได้ยินมาก่อนเลยว่าในลัทธิบูชาไฟมีตัวตนอย่างเซียนอมตะเสเพลด้วย? หลี่ปิงนั่นมันผุดโผล่มาจากที่ใดกัน?”
หล่างเชี่ยนจินยังงุนงงในเรื่องนี้ไม่น้อย
