‘อีกทั้งท่านผู้เฒ่าพยากรณ์เคยกล่าวไว้ว่า…ก่อนที่จะเข้าไปในแดนลับเซียนกระบี่ ต่อให้พี่ใหญ่ต้วนจะบรรลุถึงครึ่งก้าวเซียนอมตะแล้ว กระทั่งสามารถฝึกฝนบ่มเพาะเคล็ดบำเบ็ญจิตเต๋ากระบี่สูงสุดอย่างยอดใจกระบี่อันเป็นมรดกเบื้องต้นของอาวุโสฟงชิงหยางจนบรรลุถึงขอบเขตสุดท้าย…แต่พลังฝีมือของพี่ใหญ่ต้วนอย่างดีที่สุดก็สมควรเทียบได้กับเซียนอมตะเสเพล 4 ทัณฑ์เท่านั้น มีเพียงได้รับสืบทอดมรดกส่วนหลักในแดนลับเซียนกระบี่แล้วเท่านั้น ถึงจักร้ายกาจเท่าอาวุโสฟงชิงหยาง!’
‘ทว่าตอนนี้ทั้งๆที่ยังมิได้เข้าสู่แดนลับเซียนกระบี่อันมีมรดกส่วนหลักที่อาวุโสเซียนกระบี่เหลือทิ้งไว้ให้แท้ๆ แต่ไฉนพี่ใหญ่ต้วนถึงมีพลังอำนาจทัดเทียมกับเซียนอมตะเสเพล 5 ทัณฑ์แล้วเล่า? เท่ากับว่าสิ่งที่ผู้เฒ่าพยากรณ์กล่าวไว้กลายเป็นผิดถนัด!’
‘หรือว่า…พี่ใหญ่ต้วนได้ไปพบพานโชควาสนาโดยบังเอิญจากการเดินทางที่ผ่านมาเข้า จึงทำให้พลังฝีมือร้ายกาจขึ้นจนอยู่เหนือการคำนวณของผู้เฒ่าพยากรณ์?’
เมื่อคิดไตร่ตรองมาถึงตอนนี้ เฟิ่งเทียนหวู่ก็ได้แต่สรุปไปแบบนั้น
ยังดีที่ต้วนหลิงเทียนไม่อาจล่วงรู้ความคิดในหัวของเฟิ่งเทียนหวู่ หาไม่แล้วเขาคงได้ตกใจครั้งใหญ่แน่!
ที่แท้เคล็ดบำเพ็ญจิตเต๋ากระบี่สูงสุดอย่าง ‘ยอดใจกระบี่’ ที่เขาได้รับมานั้น เป็นเพียงมรดกเบื้องต้นที่ผู้อาวุโสเซียนกระบี่ฟงชิงหยางเหลือไว้ให้เขาเท่านั้น!!
