ได้ยินคำพูดของหลี่ปิง ต้วนหลิงเทียนอดไม่ได้ที่จะหัวเราะเยาะออกมาอีกครั้ง “ฮ่าๆๆ! ข้าไม่คิดเลยจริงๆว่าบรรพบุรุษของลัทธิบูชาไฟ ตัวตนที่น่านับถือสำหรับคนในลัทธิบูชาไฟเช่นเจ้า…จะกล้าพูดได้ไม่อายปากว่าตัวเองเป็นคนของเผ่ามังกรเพราะกลัวตาย! เจ้าทรยศลัทธิบูชาไฟไปเข้าร่วมกับเผ่ามังกรแล้วแท้ๆ แต่ยังกล้ามีหน้ามาอวดอ้างอำนาจในลัทธิบูชาไฟอีกหรือ?”
ขวับ! ขวับ! ขวับ! ขวับ! ขวับ!
……
ทันทีที่ต้วนหลิงเทียนกล่าววาจาประโยคนี้ออกมา ทุกผู้คนในที่นี้ล้วนหันขวับไปจับจ้องร่างหลี่ปิงเป็นสายตาเดียวกัน
แววตาที่ทุกคนมองจ้องไป ฉายชัดถึงความสบสันงุนงงระคนตกใจทั้งไม่อยากจะเชื่อ!
พวกมันไม่คิดไม่ฝันมาก่อนเลย…
ว่าคนที่พวกมันเรียกหาด้วยเคารพนับถือว่าเป็นบรรพบุรุษของลัทธิบูชาไฟ เมื่ออยู่ต่อหน้าความตายกลับประกาศออกมาได้เต็มปากเต็มคำว่าเป็นคนของ ‘เผ่ามังกร’!
มิใช่ว่าอีกฝ่ายเป็นบรรพบุรุษลัทธิบูชาไฟของพวกมันหรอกหรือไร?
ไฉนอยู่ๆกลายไปเป็นคนของเผ่ามังกรได้เล่า?
“ต้วนหลิงเทียน!!”
เมื่อสัมผัสได้ทุกสายตาที่มองจ้องมาของทุกคน สีหน้าหลี่ปิงยิ่งมายิ่งกลับกลายเป็นอัปลักษณ์ปั้นยาก “เจ้าในฐานะผู้นำของ 7 ทวาราเที่ยงแท้สมควรรู้ตื้นลึกหนาบางของเรื่องราวนี้ดีอยู่แล้ว…ไฉนต้องมาแกล้งโง่ตอนนี้ด้วย!?”
“แกล้งโง่รึ?”