เมื่อได้ยินคำของต้วนหลิงเทียน หลี่ปิงเมื่อหันมองไปทางต้วนหลิงเทียนอีกครั้งสีหน้าก็ฉายชัดถึงความดูแคลนหยามหยัน พลังที่เริ่มซาลงเพราะชะงักร่างไปก่อนหน้าเริ่มลุกโหมขึ้นมาอีกครั้ง!
กลิ่นอายพลังอันสุดไพศาลทั้งทรงพลังอำนาจครอบงำ เริ่มแผ่ซ่านออกมาสะกดบีบคั้นในบรรยากาศอีกรอบ!
“ข้าให้โอกาสเจ้าแล้ว…”
ได้ยินคำของหลี่ปิง ต้วนหลิงเทียนเพียงหยีตาลงกล่าวคำออกมาด้วยน้ำเสียงไม่ทุกข์ไม่ร้อน “ในเมื่อสุราคารวะไม่รับ ชมชอบสุราจับกรอก…เช่นนั้นวันนี้เจ้าก็รั้งอยู่ที่นี่ไปชั่วกาลเถอะ…”
ความนัยวาจาที่ต้วนหลิงเทียนเอ่ยออก ไม่มีอะไรมากไปกว่าวันนี้หลี่ปิงต้องตายอยู่ที่นี่!
ในเมื่อหลี่ปิงตกตายลงที่นี่ ย่อมเสมือนมันอยู่ที่นี่ไปชั่วกาล!!
“วาจาเขื่องโข พูดได้ไม่อายปาก!”
หลี่ปิงนับว่าถูกต้วนหลิงเทียนยั่วให้โทสะพุ่งสุดหลอดแล้วจริงๆ ร่างมันพลันพุ่งทะยานเข้าใส่ต้วนหลิงเทียนปานกระสุนปืนใหญ่!
“วาจาเขื่องโขไม่อายปากหรือไม่ เดี๋ยวเจ้าก็รู้เอง”
ต้วนหลิงเทียนหัวเราะออกมาเบาๆ ก่อนที่จะยกเท้าย่ำความว่างเปล่าออกมาอย่างไร้เรื่องราว แลคล้ายไม่ได้กริ่งเกรงสภาวะร่างหลี่ปิงที่โถมเข้ามาอย่างดุร้ายแม้แต่น้อย
ฟุ่บ! ฟุ่บ!!
ทันใดนั้นร่างต้วนหลิงเทียนพลันอันตรธานหายไปในความว่างเปล่า ติดตามหลี่ปิงที่อันตรธานหายไปจากสายตาทุกคนก่อนหน้าทันที แน่นอนว่ายกเว้นเฉินอี้หรูไว้คนหนึ่ง!
“เร็วยิ่ง!!”
