ผู้พิทักษ์ชิงหั่วอดส่งเสียงผ่านพลังถามต่อด้วยความฉงนใจไม่ได้ “ในดินแดนเทพยุทธ์เซียนเต๋าเรา หากมิได้เป็นเซียนอมตะเสเพล เช่นนั้นพลังฝึกปรือที่เข้าถึงได้อย่างไรก็แค่ครึ่งก้าวเซียนอมตะ และนั่นย่อมมิมีทางเทียบกับเซียนอมตะเสเพล 3 ทัณฑ์ได้เลย…แล้วพลังฝีมือของมันจะร้ายกาจกว่า 2 เซียนอมตะเสเพล 4 ทัณฑ์ผนึกกำลังกันได้อย่างไร?”
“ท่านอาจารย์ จริงอยู่ที่มันเป็นเพียงครึ่งก้าวเซียนอมตะ…แต่ทว่ามันต่างจากครึ่งก้าวเซียนอมตะทั่วไปในดินแดนเทพยุทธ์เซียนเต๋า”
ก่านหรูเยี่ยนกล่าวตอบ “เอาเป็นว่าตอนนี้ท่านมิต้องห่วงอันใดมันเลย…กับอีแค่เซียนอมตะเสเพล 4ทัณฑ์อย่าว่าแต่ 2 ให้มาเป็น 10 ก็มิใช่คู่มือมันแม้แต่น้อย”
หากเป็นคนอื่นมาบอกชิงหั่วแบบนี้ ให้เอามีดหั่นผักปาดคอมันจนตายมันก็ไม่เชื่อว่าใต้หล้ามีเรื่องเหลวไหลเช่นนี้จริงๆ
ทว่าผู้ที่กล่าวบอกมันคือศิษย์ที่มันเลี้ยงมาแต่เล็กจนโต!
และมันมั่นใจเป็นอย่างยิ่งว่าศิษย์คนนี้ไม่มีวันโกหกมันแน่!
ฟืด!
หลังสูดหายใจเข้าลึกกๆระงับบอารมณ์พุ่งพล่าน ชิงหั่วก็ส่งเสียงไปถึงผู้พิทักษ์สื่อเฟิง และกล่าวเล่าทุกถ้อยคำที่ก่านหรูเยี่ยนบอกมา
“อะไรนะ!?”
“หรูเยี่ยนบอกเจ้าว่า…เซียอมตะเสเพล 4 ทัณฑ์ 2 คน ให้ผนึกกำลังกันให้ตายก็มิใช่คู่มือผู้พิทักษ์หลิงเทียน? และอย่าว่าแต่ 2 ให้มี 10 ก็ทำอะไรไม่ได้?”
“เรื่องแบบนี้…มันเป็นไปได้ยังไง?”
