เหล่ายอดฝีมือเซียนอมตะเสเพลทั้งหลายของลัทธิอารามทมิฬและลัทธิชะตาฟ้าคนอื่นๆ ก็กล่าวย้ำออกมาอย่างเห็นด้วย
“เฮอะ! ข้าหลี่ปิงจะทำอะไร ยังไม่ถึงตาให้พวกเจ้ามาชี้นิ้วสั่ง!”
สีหน้าหลี่ปิงมืดลง เพียงทิ้งวาจาเย็นชาไว้อีกประโยค ก็จากไปพร้อมเซียนอมตะเสเพลของลัทธิบูชาไฟที่มาตามตัว
หลังหลี่ปิงจากไป เหล่าเซียนอมตะเสเพลของลัทธิอารามทมิฬกับลัทธิชะตาฟ้าที่เหลือก็เริ่มตั้งวงสนทนากันทันที
“ข้าหวังว่าตัวบัดซบหลี่ปิงออกไปคราวนี้ ขออย่าให้ให้มันได้พบเจอผู้สืบทอดหมอกพิรุณนั่นเลย…ไม่งั้นมันต้องฆ่าไอ้เด็กนั่นได้แน่ คราวนี้พอมันกลับมาได้คุยโวไม่รู้จักจบสิ้น!!”
“เอาหน่า ภูมิภาคเบื้องบนแม้ไม่ใหญ่แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะเล็ก…มันออกไปทำธุระย่อมมีเวลาจำกัด ต่อให้มันคิดไปหาผู้นำ 7 ทวาราเที่ยงแท้รุ่นนี้ แต่ก็มิแน่ว่ามันจะหาตัวเจอ!”
“เว้นเสียแต่ผู้นำ 7 ทวาราเที่ยงแท้รุ่นนี้จะเป็นชนชั้นโง่เขลาเบาปัญญาเลือกที่จะเปิดเผยตัวตนอย่างโจ่งแจ้ง ไม่ก็รั้งอยู่ที่ลัทธิบูชาไฟ…หาไม่แล้วหลี่ปิงคิดหาตัวมันก็ไม่ต่างใดจากงมเข็มในกองฟาง!”
…
ฟังจากคำของเหล่าเซียนอมตะเสเพลอีก 2 ลัทธิแล้ว เผยให้รู้ว่าพวกมันไม่เพียงอิจฉาหลี่ปิงที่ได้ออกไปข้างนอก แต่ยังกล่าวถึงผู้สืบทอดหมอกพิรุณ ผู้นำ 7ทวาราเที่ยงแท้รุ่นนี้อย่างต้วนหลิงเทียนด้วย!
แม้การที่พวกมันถูกส่งให้ออกไปทำธุระ ย่อมไม่อาจจัดการเรื่องส่วนตัวได้ ในทางทฤษฏี…
