และเหล่าผู้พิทักษ์ทั้ง 4 ของลัทธิบูชาไฟ ยามเรียกหาต้วนหลิงเทียน พวกมันก็ยังคงติดคำผู้พิทักษ์หลิงเทียนไม่เปลี่ยน คล้ายจะลืมไปแล้วว่าต้วนหลิงเทียนได้ออกจากลัทธิบูชาไฟ และไม่ได้มีฐานะอะไรในลัทธิบูชาไฟสืบไป
“อย่างไรก็ตาม…การออกแถลงการณ์ครานี้ของพวกเรา ไม่พ้นต้องสร้างความขุ่นใจให้ลัทธิชะตาฟ้ากับลัทธิอารามทมิฬแน่”
ผู้พิทักษ์หงอวิ๋นที่คิดถึงเรื่องนี้ได้แต่ชักหน้านิ่วคิ้วขมวดกล่าวออกเสียงหนัก “อย่างไรเสีย ตั้งแต่ในอดีตลัทธิบูชาไฟเรา กับลัทธิชะตาฟ้าและลัทธิอารามทมิฬก็ร่วมมือกันต่อต้าน 7 ทวาราเที่ยงแท้มาโดยตลอด…แต่คราวนี้ลัทธิบูชาไฟเราละวางความแค้น ไม่คิดเป็นศัตรูกับ 7 ทวาราเที่ยงแท้อีกต่อไปข้าเกรงว่าพวกมันทั้ง 2 ลัทธิคงไม่นิ่งเฉยแน่! เผลอๆตอนนี้ไม่พ้นเห็นพวกเราลัทธิบูชาไฟเป็นทหารหนีทัพไปแล้ว!”
“เฮ่อ…เรื่องนี้ก็ท่าจะมีปัญหาไม่น้อย”
ผู้พิทักษ์สื่อเฟิงถอนหายใจ พลางพยักหน้าเห็นด้วย
“หึ!”
ทว่าเหลิ่งอิงพลันสบถเสียงเย็นกล่าวออก “ถึงพวกมัน 2 ลัทธิไม่พอใจแล้วจะอย่างไร? การตัดสินใจของพวกเราลัทธิบูชาไฟใช่ธุระกงการอะไรให้พวกมันสอดมือได้รึ?”
“ถอยหลังหมื่นก้าว…ต่อให้พวกมันจะวิ่งโร่มาหาความกับพวกเราจริงๆ หรือพวกเรายังต้องกลัวพวกมันด้วย?”
