ไม่เต็มใจ?
ไม่พอใจ?
ได้ยินคำถามนี้ของต้วนหลิงเทียน เหล่าคนของลัทธิบูชาไฟก็ได้แต่เผยยิ้มขื่นขมออกมา
ได้เห็นพลังฝีมืออันร้ายกาจขอบเขตครึ่งก้าวเซียนอมตะของต้วนหลิงเทียน อีกทั้งยังมีเซียนอมตะเสเพล 4 ทัณฑ์ที่อยู่ข้างกายต้วนหลิงเทียน ตอนนี้ต่อให้พวกมันไม่พอใจคำตัดสินของต้วนหลิงเทียนมากแค่ไหน แต่จะให้พวกมันกล้าพูดออกมาได้อย่างไร?
“เอาล่ะ ดูเหมือนว่าจะไม่มีใครไม่พอใจหรือไม่เต็มใจอะไร ถ้างั้นก็เอาตามนี้…”
หลังจากนั้นไม่ทันที่ใครจะได้พูดอะไรออกมา ต้วนหลิงเทียนก็กล่าวสรุปออกมาเอง “นับตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ก่านหรูเยี่ยนจะเข้ามานั่งเก้าอี้จ้าวลัทธิบูชาไฟแทนถังซวนที่ตกตายไป…”
“นี่! ข้า…ข้าไม่ไหวหรอก!”
ตอนนี้เองก่านหรูเยี่ยนก็พึ่งจะดึงสติกลับมาได้สำเร็จ
ตอนนี้สีหน้าท่าทีนางไม่เหลือความเย็นชาปานถือดีอะไรสืบไป มองแล้วยังไม่ต่างอะไรจากสาวน้อยขลาดกลัวเสียขวัญ ไม่มั่นใจในตัวเองนางหนึ่ง เห็นชัดว่านางถูกคำตัดสินอย่างกะทันหันของต้วนหลิงเทียนทำให้ขวัญหนีดีฝ่อแล้วจริงๆ…
จะให้นางเป็นจ้าวลัทธิบูชาไฟเนี่ยนะ?
นางจะไปเป็นไหวได้ยังไงเล่า!?
“ไม่ต้องห่วงหน่า ยังไงก็มีผู้พิทักษ์ทั้ง 4 คอยช่วยเหลือเจ้าอยู่ดี แค่นี้ก็มากพอให้เจ้านั่งเก้าอี้จ้าวลัทธิบูชาไฟได้สบายๆแล้ว…”
ต้วนหลิงเทียนหันไปมองก่านหรูเยี่ยนพลางกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงธรรมดาราวพูดถึงดินฟ้าอากาศ
