เพราะมันรู้ดีแก่ใจ ว่าด้วยมีเฉินอี้หรูอยู่ตรงนี้สักคน…มันจะได้รับอิสระหรือไม่สถานการณ์ของมันก็ยังคงอีหร็อบเดิม…
“คะ…ครึ่งก้าวเซียนอมตะ!?”
อย่างไรก็ตามหลังถังซวนลุกขึ้นมาและมองไปยังต้วนหลิงเทียน สองตามันก็หดหยีลงด้วยความตื่นตระหนก คนอุทานกล่าวออกอย่างไม่อยากจะเชื่อ เพราะมันสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายพลังทั่วกายต้วนหลิงเทียนชัดเจน!
แต่มันไม่คิดไม่ฝันมาก่อนจริงๆ…
อาศัยเวลาแค่ไม่กี่ปี ชายหนุ่มชุดม่วงที่ไม่ต่างใดจากมดตัวน้อยตัวนิดในสายตามันเมื่อไม่กี่ปีก่อน จะสามารถข้ามผ่านหายนะทัณฑ์สวรรค์ได้สำเร็จ กลับกลายเป็นครึ่งก้าวเซียนอมตะไปเสียแล้ว!
‘ระ…เรื่องแบบนี้ ปะ…เป็นไปได้ยังไงกัน?!’
ถึงแม้จะยืนยันได้ชัดถนัดตาว่าต้วนหลิงเทียนบรรลุครึ่งก้าวเซียนอมตะแล้ว แต่ถังซวนก็ไม่ยังอยากจะเชื่อสายตาตัวเอง!
เพราะมันคิดว่านี่อยู่เหนือสามัญสำนึกเกินไป!
ในช่วงเวลาแค่สั้นๆไม่กี่ปี พลังฝึกปรือต้วนหลิงเทียนกลับทะลวงถึงครึ่งก้าวเซียนอมตะแล้ว? มันไม่อาจสรรหาตรรกะใดๆมาอธิบายเรื่องนี้ได้จริงๆ!
“ครึ่งก้าวเซียนอมตะ!?”
“ทะ…ท่านจ้าวลัทธิว่าอะไรนะ…ท่านบอกว่าต้วนหลิงเทียนเป็นครึ่งก้าวเซียนอมตะงั้นรึ!? นี่ข้าใช่ได้ยินผิดไปหรือไม่!?”
“บะ…บ้าไปแล้ว นี่ยังพึ่งผ่านไปเท่าไหร่เชียว…ไฉนถึงกลับกลายเป็นครึ่งก้าวเซียนอมตะไปได้แล้วเล่า!?”
“แล้วเจ้าคิดว่าเรื่องมันมาถึงขั้นนี้แล้วท่านจ้าวลัทธิยังมีกะใจล้อเล่นหรือไม่?”
…..
