ทันใดนั้นวาจาที่ชายชรากล่าวออกยามบรรลุถึงเบื้องหน้าจ้าวลัทธิของพวกมันก็ดังซ้ำขึ้นในหู กระทั่งเสียงสบถเยียบเย็นนั่นก็ตราตรึงในใจให้หวาดกลัวไม่หาย…
นายท่าน?
“นายท่านที่มันกล่าวถึง…หรือว่า…”
ทันใดนั้นสายตาของเหล่าผู้พิทักษ์ลัทธิบูชาไฟทั้ง 4แต่ละคนก็หันไปจับจ้องยังร่างของต้วนหลิงเทียน ลูกตายังหดเล็กลงจนแทบปิด!
“ท่านจ้าวลัทธิที่กำลังคุกเข่าให้ผู้พิทักษ์หลิงเทียนอยู่เห็นชัดว่าไม่ได้ยินยอมพร้อมใจเป็นแน่…มองจากร่างท่านจ้าวที่กำลังสะท้านบอกให้รู้ว่าท่านกำลังดิ้นรนขัดขืนสุดกำลัง!”
“เช่นนั้นกล่าวได้ว่ายามนี้ท่านจ้าวลัทธิ…กำลังถูกบีบคั้นให้คุกเข่าลงตรงหน้าผู้พิทักษ์หลิงเทียน?”
“นี่มันอะไรกันแน่? ต่อให้เป็นตัวตนครึ่งก้าวเซียนอมตะ ก็ไม่น่าจะมีพลังอำนาจบีบคั้นท่านจ้าวได้เช่นนี้หรือไร?”
…
หลังจากเหล่าผู้พิทักษ์ทั้ง 4 หันมามองสบตาหารือกันผ่านพลัง ในใจพวกมันก็อดไม่ได้ที่จะบังเกิดความคิดหนึ่งขึ้นมาพร้อมๆกัน…
ชายชราที่อยู่เบื้องหลังต้วนหลิงเทียน สมควรเป็นเซียนอมตะเสเพล!
ยิ่งไปกว่านั้นยังเป็นเซียนอมตะเสเพลที่มีพลังฝีมือเหนือกว่าครึ่งก้าวเซียนอมตะ…กล่าวได้ว่าอย่างน้อยๆก็ต้องเป็นตัวตนขอบเขตเซียนอมตะเสเพล 3ทัณฑ์กระทั่งอาจจะแข็งแกร่งกว่านั้น!!
