เมื่อเห็นสีหน้าดูแคลนปรามาสทั้งความดูถูกไม่แยแสในแววตาของถังซวน ลูกตาต้วนหลิงเทียนพลันหดหยีลงทันใด ยังทอประกายเรืองวูบออกมาด้วยแสงเยียบเย็นปานจะกลืนกินเลือดเนื้อผู้คน!
“เจ้าหาญกล้าใช้สายตาเช่นนั้นมองนายท่านของข้างั้นเหรอ หาที่ตาย!!”
แทบจะเป็นเวลาเดียวกันกับที่ 2 ตาต้วนหลิงเทียนฉายแววอำมหิต ชายชราที่เดิมทีแลดูเชื่อฟังและว่านอนสอนงายปานลูกแมวเชื่องๆอย่างเฉินอี้หรูเซียนอมตะเสเพล 4 ทัณฑ์ พลันแค่นเสียงสบถเยียบเย็น ทั่วร่างยังแผ่เจตนาฆ่าฟันออกมารางๆ!
และพร้อมกันกับที่มันแค่นเสียงเยียบเย็นจบคำ ร่างมันก็คล้ายจะอันตรธานหายไปในอากาศ!
ฟุ่บ!
เมื่อเฉินอี้หรูปรากฏตัวอีกครั้ง ก็ไปผุดโผล่เบื้องหน้าถังซวนอย่าอัศจรรย์! พาลให้สีหน้าถังซวนเปลี่ยนสีกลับกลายใหญ่หลวง!!
ด้วยเพราะแต่ต้นจนจบ มันไม่อาจแลเห็นเลยว่าชายชราผู้นี้มาโผล่ตรงหน้าได้อย่างไร!
‘บ้าน่า! ไอ้แก่นี่เป็นผู้ใดกัน! ต่อให้มันเป็นครึ่งก้าวเซียนอมตะ ก็ไม่มีทางที่จะเคลื่อนไหวรวดเร็วโดยที่ข้าไม่อาจมองตามได้ทัน ด้วยทีท่าสบายๆเช่นนี้…’
ทันใดนั้นประหนึ่งมีฟ้าผ่าวาบขึ้นในใจถังซวน ‘ระ…หรือว่ามันจะเป็นเซียนอมตะเสเพล!?’
ในสายตาของถังซวนมีแต่ผู้ที่มีพลังอยู่เหนือขอบเขต เซียนอมตะเสเพล 3 ทัณฑ์เท่านั้น ที่จะมาปรากฏตัวเบื้องหน้ามันด้วยทีท่าสบายๆแบบนี้ได้โดยที่มันไม่อาจมองทัน
‘แต่…ถ้ามันเป็นเซียนอมตะเสเพลจริง ไฉนถึงได้เรียกหาต้วนหลิงเทียนว่านายท่าน?’
