‘ถึงข้าจะมีเวทย์พลังปฐมเวทย์กลืนกิน อันเป็นเวทย์พลังสนับสนุนร้ายกาจเหนือระนาบโลกียะ ทั้งต่อให้เข้าใจขอบเขตที่ 5 ของยอดใจกระบี่อย่าง ใจกระบี่รวมหนึ่ง ไม่เว้นเวทย์พลังทั้งหมดบรรลุขั้นตอนไร้ตำหนิ…แต่พลังรบของข้าสมควรทัดเทียมได้กับเซียนอมตะเสเพล 7 ทัณฑ์เท่านั้น!’
‘นั่นสมควรเป็นระดับพลังฝีมือสูงสุดที่ข้าจะเข้าถึงได้ก่อนจะขึ้นสวรรค์แล้ว…เผลอๆถึงตอนนั้นเอาเข้าจริงกระทั่งเซียนอมตะเสเพล 7 ทัณฑ์ข้ายังฆ่ามันไม่ได้ง่ายๆด้วยซ้ำ นับประสาอะไรกับตัวตนที่ทรงพลังยิ่งกว่าอย่างเซียนอมตะเสเพล 8 ทัณฑ์’
ด้วยเหตุนี้ต้วนหลิงเทียนจึงตกตะลึงพรึงเพริดนัก เมื่อได้รับทราบว่าอาวุโสฟงชิงหยาง สามารถเข่นฆ่าสังหารเซียนอมตะเสเพล 8 ทัณฑ์ได้ ทั้งๆที่อยู่ในขอบเขตครึ่งก้าวเซียนอมตะ!
เขานึกไม่ออกจริงๆ ว่าอาวุโสฟงชิงหยางทำไปได้ยังไง!
“ใช่แล้วนายท่าน…เป็นเพราะสาเหตุนี้เอง”
เฉินอี้หรูพยักหน้า “นอกจากนี้ ในยามนั้นหากท่านผู้อาวุโสฟงชิงหยางคิดจะหนี เซียนอมตะเสเพล 9 ทัณฑ์ผู้นั้นก็ไม่มีปัญญารั้งตัวท่านผู้อาวุโสได้!”
