จากนั้นไม่นานทั้งหมดก็ลุถึงน่านฟ้าเหนือเกาะศักดิ์สิทธิ์ และในขณะที่ก่านหรูเยี่ยนกำลังชมมองเกาะศักดิ์สิทธิ์เบื้องล่างด้วยความคิดถึงอยู่นั้น…
“ถังซวน! ไสหัวออกมา!!”
เสียงตะโกนเยียบเย็นหนึ่งพลันดังสนั่นออกมาจากปากต้วนหลิงเทียน มันยังดังยิ่งกว่าฟ้าร้อง! กังวานไปทั่วทั้งลัทธิบูชาไฟในเวลาอันสั้น ครอบคลุมเกาะหลักรวมไปถึงเขตแท่นบูชาจตุรทิศ!!
และแทบจะพร้อมกันกับที่ต้วนหลิงเทียนตะโกนออกมาเสียงดังนั้น
ร่างต้วนหลิงเทียนก็พุ่งวาบไปปานกระพริบ หอบหิ้วร่างสตรีทั้ง 3 ทะยานผ่านแพเมฆปกคลุมเกาะศักดิ์สิทธิ์ขึ้นไป จนเห็นเกาะลอยเรียงตัวเป็นชั้นเบื้องหน้า
ต้วนหลิงเทียนแน่นอนว่าพาทั้งหมดมุ่งหน้าสู่เกาะลอยสูงสุด! เกาะที่ให้ความรู้สึกประหนึ่งจักรพรรดิทอดตามองลงมายังสรรพสิ่งใต้ฟ้าอย่างไม่แยแส!!
เกาะลอยสูงสุดที่ว่า ย่อมเป็นเกาะส่วนตัวของ ถังซวน!
หลังจากผ่านไปไม่กี่ปี ในที่สุดต้วนหลิงเทียนก็ได้หวนกลับมายังสถานที่แห่งนี้อีกครั้ง หากแต่ต้วนหลิงเทียนไม่ได้มีความหลังอันดีอะไรกับที่นี่มากมาย
มีก็แต่ความเคียดแค้นชิงชัง!
เพราะสถานที่แห่งนี้เป็นสถานที่ๆท่านผู้เฒ่าหั่ว ได้สละชีวิตตัวเองเพื่อสร้างหนทางเป็นให้แก่เขากับสตรีทั้ง 3! หนึ่งทางอันนำไปยังภูมิภาคเบื้องล่างให้พวกเขารอดพ้นมือถังซวนวันนั้น…มันแลกมาด้วยเลือด!!
“ถังซวน! ไสหัวออกมา!!”
“ถังซวน! ไสหัวออกมา!!”
….
