แทบจะทันทีที่เสียงต้วนหลิงเทียนดังออกจากกระบี่ขาว 3 ฉื่อจบคำ เฉินอี้หรูที่ร่างยังสั่นสะท้านไม่หายก็เร่งตะโกนกล่าวออกมาเสียงดังสนั่น
“หืม?”
กระบี่ 3 ฉื่อพลันชะลอตัวลงเล็กน้อย
“ต้วนหลิงเทียน…เจ้า…เจ้าเป็นผู้สืบทอดนามหมอกพิรุณต่อจากใต้เท้าเซียนกระบี่ฟงชิงหยางผู้นั้นหรือ?”
หลังสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เฉินอี้หรูก็กล่าวถามออกมา
“แล้วไง?”
วาจาไร้แยแสของต้วนหลิงเทียนดังออกจากกระบี่ขาว 3 ฉื่ออีกครั้ง
“กระบวนท่ากระบี่ที่เจ้ากำลังใช้อยู่…ใช่เคล็ดกระบี่ที่สาบสูญไปจากแดนดินของใต้เท้าเซียนกระบี่หรือไม่?”
เฉินอี้หรูเร่งถามออกมาอีกครั้ง
“ในเมื่อเจ้าก็เป็นคนที่กำลังจะตาย เช่นนั้นข้าบอกเจ้าไปก็ไม่เป็นไร…ไม่ผิด ข้าเป็นผู้สืบทอดของอาวุโสฟงชิงหยาง อีกทั้งกระบวนท่ากระบี่นี้ข้าก็บรรลุมันหลังได้สืบทอดมรดกของอาวุโสฟงชิงหยาง”
ด้วยถูกใจศักดิ์ศรีอันเป็นธาตุทระนงของเฉินอี้หรู ต้วนหลิงเทียนจึงกล่าวตอบออกไปตามตรง
หาไม่แล้วเขาคงไม่คิดเสียเวลาต่อความยาวสาวความยืดอะไร ฆ่าเฉินอี้หรูทิ้งไปให้จบๆแต่แรก!
หากทว่าต้วนหลิงเทียนไม่เคยคิดเลย…
แทบจะพร้อมกันกับที่เขากล่าวจบคำ เฉินอี้หรูก็เร่งกล่าวคำสาบานต่อทัณฑ์สวรรค์เก้าเก้าอย่างฉับไว ว่าจะยึดถือเขาเป็นเจ้านาย และไม่คิดคดทรยศชั่วชีวิต…
เรียกว่าการกระทำดังกล่าวทำให้ต้วนหลิงเทียนในร่างกระบี่ถึงกับสะอึก กระบี่ยังถึงกับเป๋ไปวูบหนึ่ง!
