ต้วนหลิงเทียนพลันหยุดหัวเราะ ค่อยกล่าวออกด้วยรอยยิ้มรังเกียจเดียจฉันท์ไม่ขาดความดูแคลน “ดาบชำระโลกาอะไร ดาบผลาญโลกาอะไร…ข้าว่ามันก็เท่านั้น ไม่ได้มีอะไรแตกต่างจากดาบสยบโลกานั่น!”
“ว่าแต่…เจ้าคิดจริงๆหรือว่าเมื่อครู่ข้าลงมือเต็มกำลังแล้ว?”
ครู่ต่อมาสายตามองแคลนของต้วนหลิงเทียน ก็เริ่มเผยจิตสังหารออกมา
“เจ้า…เจ้าหมายความว่าอะไร?!”
ได้ยินน้ำเสียงดูหมิ่นไม่เห็นเป็นอะไรทั้งสีหน้าท่าทางหยันหยามดูถูกรวมไปถึงความมั่นใจอันล้นปรี่ของต้วนหลิงเทียน ในใจของเฉินอี้หรูพลันบังเกิดสังหรณ์อัปมงคลประการหนึ่งขึ้นมาทันที!
“ข้าหมายความว่าอะไร?”
ต้วนหลิงเทียนยิ้มเยาะ พลางยกมือขึ้นช้าๆ ทันใดนั้นรังสีกระบี่พลันพวยพุ่งขึ้นจากมือ ค่อยควบรวมผนึกก่อเกิดกระบี่พลังมีสภาพสีขาวพิสุทธิ์ยาว 3 ฉื่อกลางความว่างเปล่า ยังเปล่งกลิ่นอายพลังคมกล้าหาใดเปรียบนัก!
และครู่ต่อมา
“ใจกระบี่เหิน!”
พร้อมกับที่สองตาต้วนหลิงเทียนกลับกลายเป็นเย็นยะเยือก กระบี่พลังมีสภาพ 3 ฉื่อในมือ พลันพุ่งทะยานออกไปประหนึ่งดาวตกจี้เล็งไปที่เฉินอี้หรู!
ฟั่ฟฟฟ!!
แว่วเสียงหอนกของกระบี่กรีดฟ้าดังขึ้นแผ่วเบา
เปรียะ! เปรียะ! เปรียะ!
…
ตามรายทางที่กระบี่เหินทะยานพุ่งผ่าน ความว่างบัดนี้กลับปริแตกแยกฉีก เผยรอยแยกมืดดำอันน่าสะพรึง! และไม่เหมือนกับรอยแยกก่อนหน้า…ครานี้มันถึงกับฉีกเปิดค้างไว้ ยากจะคืนสภาพเร็วไว!!
