“และนอกเหนือจากนี้ต่อให้เป็นเซียนอมตะเสเพล 3ทัณฑ์ที่แข็งแกร่งเพียงใด หากไม่ใช้อันใดหนุนเสริมก็ไม่มีทางมีพลังอานุภาพถึงขั้นทลายว่างเปล่า!”
“แต่ทว่าใดๆในหล้าล้วนมีข้อยกเว้น…หากมีสมบัติสวรรค์หรือเวทย์พลังจากระนาบเทวโลก กระทั่งเซียนอมตะเสเพล 3 ทัณฑ์ ก็อาจมีพลังอำนาจถึงขั้นฉีกเปิดความว่างเปล่าได้!”
กล่าวถึงจุดนี้ชายวัยกกลางคนร่างกำยำก็หันไปมองต้วนหลิงเทียนด้วยสายตาลึกซึ้งค่อยกล่าวออกด้วยน้ำเสียงประหวั่น “ถึงตัวข้าเองตอนนี้จะยังมิมั่นใจว่าต้วนหลิงเทียนที่แท้เป็นครึ่งก้าวเซียนอมตะจริง หรือเป็นเซียนอมตะเสเพล 4 ทัณฑ์กันแน่ แต่มิต้องสงสัยเลยว่าตอนนี้พลังของมันสามารถทัดเทียมได้กับเซียนอมตะเสเพล 4 ทัณฑ์จริงๆ หากดูจากการลงมือก่อนหน้า!”
สิ้นคำที่กล่าวออกด้วยน้ำเสียงจริงจังของชายวัยกลางคนร่างกำยำ
ทุกสายตาก็หันไปมองจ้องต้วนหลิงเทียนไกลตาด้วยสายตาครั่นคร้าม “ต้วนหลิงเทียนผู้นั้น…กลับมีความแข็งแกร่งสูงส่งทัดเทียมกับเซียนอมตะเสเพล 4 ทัณฑ์จริงๆหรือ!?”
“ต้วนหลิงเทียน”
และในขณะที่ทุกคนกำลังมองจ้องไปยังต้วนหลิงเทียนด้วยสายตาอยากรู้ ในที่สุดเซียนอมตะเสเพล 4 ทัณฑ์อย่างเฉินอี้หรูที่ไม่ทราบใจลอยคิดอะไรไปอยู่นาน ในที่สุดก็ดึงสติกลับคืนมาได้สำเร็จ
และทุกคนก็เห็นได้ชัด ว่ายามมองไปยังต้วนหลิงเทียนอีกครั้ง สายตาของมันคล้ายลุกโชนขึ้นมาดั่งเพลิงไฟ!
ราวกับมันบังเกิดความปรารถนาบางสิ่งจากต้วนหลิงเทียน…!
