ส่วนชายวัยกลางคนอีกคนนั้น รูปร่างกำยำไม่น้อย และตอนนี้ก็เป็นมันที่ก้าวออกมา ชี้หน้ามองกล่าวกับต้วนหลิงเทียนด้วยน้ำเสียงห้วนๆ ลูกตากลมโตปานฆ้องของมันยังมองจ้องต้วนหลิงเทียนไม่วาง
อีกทั้งคล้ายยังแผ่แรงกดดันพลังขุมหนึ่งหมายสะกดต้วนหลิงเทียน…เสียงตะโกนเยียบเย็นคุ้งกลิ่นดินปืนก่อนหน้า ก็เป็นมันที่กล่าวออก
“สหาย เกิดอะไรขึ้นรึ?”
“มิรู้เหมือนกัน…ข้าพึ่งออกมาดูเนี่ยล่ะ”
“ดูเหมือนชายชราในชุดหรูผู้นั้น คล้ายต้องตาตาพึงใจพรสวรรค์ของแม่นางน้อยและคิดจะรับตัวนางไปเป็นศิษย์น่ะ…แต่ชายหนุ่มชุดม่วงนั่นมันปฏิเสธไป”
“แม่นางน้อยนั่นเห็นชัดว่าติดเจ้าหนุ่มชุดม่วงนั่นแจ…ยังกล่าวว่าให้บิดาสอนก็พอ ไม่จำเป็นต้องมีอาจารย์ใดๆ”
……
หลังจากถามไถ่กันไม่นาน ผู้ที่บังเอิญเห็นเหตุการณ์ทั้งหมด ก็เริ่มกล่าวอธิบายออกมา ทุกคนจึงได้ทราบเรื่องราวที่เกิดขึ้น
“ไสหัวไป!”
ได้ยินเสียงกล่าวเอาแต่ใจของชายวัยกลางคนเบื้องหน้า ต้วนหลิงเทียนที่อารมณ์กำลังคุกรุ่นและคิดจะเร่งรุดไปลัทธิบูชาไฟเพื่อฆ่าคน ก็รู้สึกไม่สบอารมณ์สักเท่าไหร่
เขาคิดจะเร่งเดินทางไปลัทธิบูชาไฟเพื่อฆ่าคนแท้ๆ…
แต่พึ่งออกมาจากเหลาไม่ทันไร กลับต้องมาถูกใครก็ไม่รู้หยุดขวาง
แต่สุดท้ายก็พอเข้าใจได้ เหมือนชายชราผู้นั้นจะมีสายตาแหลมคมไม่น้อย ถึงขั้นมองออกว่าพรสวรรค์ของลูกสาวเขาไม่ธรรมดา จึงคิดรับไว้เป็นศิษย์ดั่งคำกล่าว ‘ทุกคนล้วนรักถนอมอัจฉริยะ’
