เมื่อสัมผัสได้ถึงสายตาหยาบโลนที่มองมายังเค่อเอ๋อด้วยจิตอกุศล ต้วนหลิงเทียนอดไม่ได้ที่จะแค่นเสียงเย็นออกมาคราหนึ่ง
เสียงเย็นที่แค่นออกแม้คล้ายไร้เรื่องราว หากแต่กลับดังเข้าหูทุกคนในเหลา ยังดังประหนึ่งอัสนีฟาดผ่าในหู! พาลให้จิตวิญญาณพวกมันสะท้านสะเทือนทันที!!
พร้อมกันกับเสียงแค่นสบถเยียบเย็น กลิ่นอายยะเยือกขุมหนึ่งก็ฟุ้งตลบไปทั่วทั้งเหลา พาลให้ผู้ที่มาดื่มกินทั้งหลายรู้สึกราวกับฤดูหนาวมาเยือน…
