“เพียงชั่วพริบตา กลับสังหารเซียนอมตะเสเพล 3ทัณฑ์…กับท่านประมุขที่ยังอ่อนด้อยกว่าเซียนอมตะเสเพล 3 ทัณฑ์ มันคิดฆ่าย่อมง่ายดายนัก…”
“ท่านประมุขของพวกเราตกอยู่ในอันตรายใหญ่หลวงแล้ว!”
ตอนนี้เหล่าคนของ 3 วัง 6 ตำหนักได้แต่ชักสีหน้าอัปลักษณ์ปั้นยาก กระทั่งความสิ้นหวังยังเริ่มเอ่อล้นกัดกินในใจ ด้วยเพราะพวกมันทุกตนตระหนักดี ว่าวันนี้เภทภัยได้มาเยือนเผ่าปีศาจมนุษย์ของพวกมันแล้ว!
เพราะสุดท้าย ที่เผ่าปีศาจมนุษย์ของพวกมันกำลังเผชิญหน้าอยู่ ก็คือตัวตนอันทรงพลังถึงขั้นสยบเซียนอมตะเสเพล 3 ทัณฑ์ได้ง่ายดาย! พลังอำนาจยังน่ากลัวราวทวยเทพ!!
ส่วนอีกด้าน
ได้ยินวาจาเสียดสีขอต้วนหลิงเทียน ประมุขเผ่าปีศาจมนุษย์หยางเจิ้นซิงย่อมมีโมโหถึงขีดสุด! มันคับแค้นจนอกแทบฉีกอยู่พักหนึ่ง มันก็ตะคอกกล่าวออกมาอย่างเหลือทน “ต้วนหลิงเทียน!!”
หลังตะคอกเรียกหาอย่างดุร้ายแล้ว หยางเจิ้นซิงก็สูดลมหายใจเข้าเฮือกๆ สีหน้าของมันมองจ้องต้วนหลิงเทียนด้วยความคับแค้นชิงชังทั้งเอาเรื่อง ค่อยตะคอกออกเสียงเย็นต่อว่า “เจ้าคิดว่าเพียงฆ่าท่านอาจารย์ของข้าได้แล้ว…ในเผ่าปีศาจมนุษย์จักไร้ผู้ใดรับมือเจ้าได้?”
“ถึงแม้พลังฝีมือเจ้าตอนนี้อาจเทียบได้กับเซียนอมตะเสเพล 5 ทัณฑ์ หรืออาจเทียบได้กระทั่งเซียนอมตะเสเพล 7 ทัณฑ์ แต่หากท่านบรรพบุรุษของเผ่าปีศาจมนุษย์เราคิดฆ่าเจ้าก็ง่ายดายยิ่งกว่าบี้มด!”
