“รองจ้าววังชิง แล้วเซียนอมตะเสเพลถือกำเนิดขึ้นมาได้อย่างไรหรือ? มิใช่ว่าผู้ที่บรรลุถึงครึ่งก้าวเซียนอมตะแล้ว ไม่นานก็จะถูกชักนำให้ขึ้นสวรรค์ไปหรือไร? ไฉนยังมีด่านพลังสูงกว่านี้ได้อีกเล่า?”
รองจ้าววังวิญญาณอสุราอีกคนกล่าวถามออกมาด้วยคำถามที่คนอื่นๆอยากรู้ออกมา
“นั่นสิรองจ้าววังชิง หรือที่แท้ครึ่งก้าวเซียนอมตะสามารถหลบหนีพลังอำนาจของสวรรค์ที่จะฉุดดึงให้ขึ้นไปเบื้องบนได้? คราวนี้พอบ่มเพาะพลังต่อไป จึงจะสามารถบรรลุถึงเซียนอมตะเสเพล 3 ทัณฑ์?”
อาวุโสวังวิญญาณอสุราที่อยู่ไม่ไกลเอ่ยถามต่อ
“มิใช่อย่างนั้น”
ชิงหยวนป้าส่ายหัวไปมา “เซียนอมตะเสเพล 3ทัณฑ์ ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องอันใดกับครึ่งก้าวเซียนอมตะทั้งสิ้น…กระทั่งบรรดาเซียนอมตะเสเพลทั้งหลาย ล้วนไม่เคยมีผู้ใดบรรลุถึงครึ่งก้าวเซียนอมตะมาก่อน! มันเป็นอีกเส้นทางที่ต่างออกไปชัดเจน…”
“นั่นเพราะ…ผู้ที่จะเป็นเซียนอมตะเสเพลได้ ทั้งหมดล้วนเป็นตัวตนที่ล้มเหลวในการข้ามผ่านหายนะทัณฑ์สวรรค์ทั้งสิ้น!”
“ส่วนครึ่งก้าวเซียนอมตะนั้น จะบรรลุถึงทันทีหลังข้ามผ่านหายนะทัณฑ์สวรรค์ได้สำเร็จ”
เสียงของชิงหยวนป้าคราวนี้หลังดังจบคำ ก็สะท้านสะเทือนจิตใจผู้ฟังโดยรอบไม่น้อย พาลให้พวกกมันอดไม่ได้ที่จะสงสัยมากขึ้นไปอีก
“ล้มเหลวในการข้ามผ่านหายนะทัณฑ์สวรรค์? มิใช่ว่าต้องตายคาที่หรอกหรือ?”
