หวงเหวินจิ้งที่ช่างสังเกต เพียงมองไปไม่นานก็อ่านสีหน้าอาการของประมุขเผ่าปีศาจมนุษย์ได้ออก
นอกจากนี้นางยังตระหนักได้ชัดจากเรื่องที่จนบัดนี้ประมุขเผ่าปีศาจมนุษย์ไม่แม้แต่จะลงมือทำอะไร ได้แต่ยืนนิ่งไม่ไหวติง
จึงไม่ใช่เรื่องยากที่นางจะคาดเดาเรื่องราวอะไร
“จ้าววังวิญญาณอสุรา ฉีหนานฟง…”
ภายใต้สายตาตื่นๆของทุกคน ต้วนหลิงเทียนมองจ้าววังวิญญาณฉีหนานฟงเบื้องหน้าอย่างใจเย็นคลายพลังที่กดหัวอีกฝ่ายไว้เล็กน้อย แต่อีกฝ่ายก็ไม่กล้าแม้แต่จะมองเขา ยังคงดิ้นรนหมายให้หลุดพ้นพลังสะกดอย่างสิ้นหวัง
“ข้าได้ยินมาว่าเจ้าเป็นศัตรูกับตำหนักเมฆาครามของข้า…แถมเจ้ายังมาที่นี่เพราะคิดฆ่าข้าโดยเฉพาะ?”
อย่างไรก็ตามฉีหนานฟงไม่ตอบคำ มันยังคงรีดเค้นพลังชั่วชีวิตหมายหลุดให้พ้นจากพลังของต้วนหลิงเทียนให้จงได้ หรือเอาแค่ลุดขึ้นจากท่าคุกเข่าได้ก็ยังดี
“เหอะ!”
เห็นฉากดังกล่าว ต้วนหลิงเทียนพลันหยีตาแค่นสบถออกมาเสียงเย็นคำหนึ่ง
แทบจะเป็นเวลาเดียวกันกับที่เสียงแค่นคำของต้วนหลิงเทียนดังขึ้น
ร่างฉีหนานฟงพลันสั่นสะท้านขึ้นมาอย่างแรง มันได้แต่มองต้วนหลิงเทียนเป็นครั้งสุดท้ายก่อนจะแน่นิ่งไป ในแววตาเลื่อนลอยฉายชัดถึงความไม่ยินยอมพร้อมใจเป็นที่สุด หลังจากนั้นร่างของมันเริ่มร่วงตกลงจากฟ้าไปทั้งอย่างนั้น…
ในระหว่างนี้ต้วนหลิงเทียนก็ใช้พลังไร้สภาพดึงรั้งแหวนพื้นที่ออกมาจากนิ้วฉีหนานฟง ให้ลอยมาเข้ามือเขา
ตุบ!!
