‘แต่ก็ไม่เป็นไร…เดี๋ยวค่อยลองดูว่าข้าจะจับความรู้สึกนั่นได้อีกหรือไม่! หากทำได้สำเร็จ ยอดใจกระบี่ของข้าก็จะบังเกิดความก้าวหน้าไปอีกขั้น พลังความแข็งแกร่งโดยรวมก็จะเพิ่มพูนไปอีกระดับ….’
‘ขอบเขตที่ 4 ของยอดใจกระบี่ กระบี่ใจกระจ่างนั่น ต้องมอบพลังให้ข้ามากมายจนขอบเขตที่ 3 กระบี่อยู่ที่ใจมอบให้ทาบไม่ติดแน่! สำนึกกระบี่ย่อมเหนือล้ำสูงส่งไปอีกขั้น!’
นึกถึงจุดนี้ ต้วนหลิงเทียนก็เริ่มจมสู่ภวังค์ เริ่มตีความขอบเขตที่ 4 ของยอดใจกระบี่ต่อทันที
ไม่นานต้วนหลิงเทียนก็ดำดิ่งสู้ห้วงคิด ตีความยอดใจกระบี่จนลืมเลือนเวลา
ไม่ทราบว่าเวลามันผ่านพ้นไปนานเท่าไหร่…
“หืม?”
ไม่ทันรู้ตัว ต้วนหลิงเทียนก็สัมผัสได้ว่ามีพลังขุมหนึ่งโคจรผ่านร่างเขาไปอย่างรวดเร็ว! และตอนนี้ร่างกายที่บอบช้ำสาหัสของเขาก็หวนกลับมาสมบูรณ์ดังเดิมไร้ซึ่งการบาดเจ็บใดๆหลงเหลือ สองตาที่ปิดสนิทก็ลืมตื่นขึ้นมาเต็มตา!!
“จบแล้วหรือ?”
ตอนนี้ต้วนหลิงเทียนยังตระหนักอีกว่า ลำแสงเบญจรงค์ไม่ได้ช่วยเขาเพาะสร้างพลังเซียนอมตะต้นกำเนิดอีกต่อไป
และพลังเซียนอมตะต้นกำเนิดของเขาก็หลอมรวมผสานเข้ากับพลังเซียนต้นกำเนิดอย่างสมบูรณ์ กลายเป็นส่วนหนึ่งของพลังในร่างกายเขา ที่สามารถควบคุมบังคับได้ตามใจไม่ต่างใดจากแขนขา และเขาสามารถดูดซับพลังวิญญาณฟ้าดินเพื่อเพาะสร้างพลังเซียนอมตะต้นกำเนิดได้ตลอดเวลา
