เมื่อเห็นอีกาทองคำ 3 ขาถูกอัสนีทัณฑ์ทำลาย ทั้งสายฟ้าเส้นเขื่องยังกลืนร่างต้วนหลิงเทียนจนหายลับตาไป เค่อเอ๋อ ต้วนซือหลิง และก่านหรูเยี่ยนอดไม่ได้ที่จะอุทานออกมา
ในแววตาทั้ง 3 มากล้นไปด้วยความโศกเศร้า
“พี่เทียน!”
เค่อเอ๋อเผยความปวดปร่าบนใบหน้า แววตาของนางกลับกลายคล้ายปลาตายประหนึ่งสตรีที่จิตใจแหลกสลาย หยาดน้ำตาหลั่งไหลออกมาเป็นสาย จิตใจรู้สึกว่างเปล่า ในหัวรู้สึกอื้ออึงประหนึ่งแผ่นฟ้าได้ถล่มลงมาแล้ว
สำหรับนางนั้น บุรุษของนางเปรียบดั่งผืนฟ้า…
เมื่อบุรุษของนางตกตาย ก็ไม่ต่างใดจากผืนฟ้าถล่มลง..
ตอนนี้…
ด้านต้วนซือหลิงก็ร่ำไห้น้ำตานองหน้าเช่นกัน ด้วยคิดว่าบิดาที่ถูกอัสนีกลืนไปนั้น ตกตายแน่แล้ว
“ฮ่าๆๆๆ!! คราวนี้เจ้าต้วนหลิงเทียนนั่น มันไม่มีทางหนีความตายได้พ้นแน่!!”
จ้าววังวิญญาณอสุรา ฉีหนานฟง กล่าวออกมาด้วยความสะใจอย่างถึงขีดสุด!!
“ในที่สุด…ต้วนหลิงเทียนก็ตายตก…”
“อัสนีทัณฑ์สุดท้าย ช่างทรงพลังอำนาจน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก! ต้วนหลิงเทียนแม้จะมีพลังมิใช่ชั่วทั้งยังมีเวทย์พลังพิสดารมากมาย แต่ต่อหน้าอัสนีทัณฑ์สุดท้ายก็ยังมิพอ!”
“หากมันรอดจากอัสนีทัณฑ์สุดท้าย ย่อมหมายความว่ามันสามารถบรรลุถึงครึ่งก้าวเซียนอมตะ…น่าเสียดาย ที่สุดท้ายมันก็มิอาจผ่านด่านเคราะห์สุดท้ายได้สำเร็จ!”